หลินฮวนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มองดูใบแจ้งเตือนให้แก้ไขที่มีตราประทับสีแดงสดอยู่บนโต๊ะ นิ้วชี้มือขวาเคาะโต๊ะเป็นจังหวะ
เรื่องกฎระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการป้องกันอัคคีภัยนี้ สมัยที่เขาทำวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีในชาติก่อน ก็ไม่เคยศึกษาในเชิงลึกมาก่อน
แต่ในใจเขารู้ดีว่า สิ่งที่ถูกระบุในรายการว่าเป็นอันตรายแอบแฝงเหล่านั้น ไม่ใช่ปัญหาว่ามันเป็นไปตามระเบียบหรือไม่เลยด้วยซ้ำ
ถ้าเป็นแค่การตรวจสอบตามปกติ ทางนั้นเจอปัญหา อย่างมากก็แค่ให้คนกลับไปเขียนรายงาน แล้วกำหนดเวลาให้จัดหาถังดับเพลิงมาเพิ่มให้ครบก็คงจบเรื่องแล้ว
แต่ท่าทางที่บุกมาถึงที่แบบวันนี้ ถึงขั้นจะตรวจสอบคุณสมบัติท่อเดินสายไฟชนิดทนไฟอย่างละเอียด มันชัดเจนว่าตั้งใจจะให้เขาหยุดกิจการเพื่อทำการแก้ไข
คิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินฮวนก็ค้นหาเบอร์โทรศัพท์บ้านในพื้นที่ที่ไม่ได้รับเมื่อวาน แล้วโทรออกไปโดยตรง
เสียงรอสายดังสามครั้งก็มีคนรับ เสียงของเซวี่ยเซิ่งหัวที่สุขุมแต่แฝงรอยยิ้มเล็กน้อยดังออกมาจากหูโทรศัพท์ "ฮัลโหล ใครครับ"
"เจ้าของร้านเซวี่ย ผมหลินฮวนจาก LY Technology" หลินฮวนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"อ๋อ คุณหลินนี่เอง" เซวี่ยเซิ่งหัวหัวเราะ "ว่าไง วันนี้คุณหลินโทรมาคงคิดได้แล้ว เตรียมจะมานั่งคุยเรื่องความร่วมมือกับทางเน็ตหรุ่ยของเราหรือเปล่า"
"เจ้าของร้านเซวี่ย ใช้วิธีสกปรกแบบนี้ คุณคิดว่ามันสนุกไหม" หลินฮวนพูดตรงประเด็น
เซวี่ยเซิ่งหัวทำเป็นไม่รู้เรื่องทางปลายสาย เสียงฟังดูไม่สะทกสะท้าน "ผมฟังไม่เข้าใจนะคุณหลิน หมายความว่าไงวิธีสกปรก บริษัทเราวันนี้กำลังยุ่งเรื่องบัญชีองค์กรอยู่ ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคุณ"
"เมื่อเช้าตำรวจดับเพลิงเพิ่งมาหาผมถึงที่ เจ้าของร้านเซวี่ยข่าวคราวไวดีจริงนะ จังหวะเวลานี่จงใจเกินไปหน่อยไหม"