หลิงอวิ๋นยังไม่ทันได้ตอบสนอง เสือดำยักษ์ก็คำรามก้องขึ้นหนึ่งที ง้างอุ้งเท้าเสือขนาดมหึมาราวโรงเรือนฟาดลงมา
“บัดซบ! ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!”
อู๋เต๋อประกบสองมือประสาน คลี่วิชาลับบางประการ ทันใดนั้นเจดีย์หินสีเทาครึ่งท่อนก็ระเบิดแสงทมิฬออกมาพุ่งทะยานฟ้า
ตูม!
อุ้งเท้าเสือถูกทะลวงเป็นรูทะลุ แล้วทะลวงต่อไปตลอดทั้งแขนอุ้งเท้า หลุดออกจากแผ่นหลังของเสือดำยักษ์
ร่างสัตว์มหึมาของเสือดำยักษ์ค้างนิ่งบนกลางอากาศชั่วครู่หนึ่ง ก่อนจะทรุดฮวบล้มลงอย่างกึกก้อง
“อะไรกัน?! อู๋เต๋อยังมีพลังน่าพรั่นพรึงถึงเพียงนี้เชียวหรือ!”
ผู้แข็งแกร่งขั้นอู่หวงแห่งตระกูลฉู่ที่นำทีมสะกดรอยตามมาเบื้องหลัง จ้องมองแผ่นหลังไร้เทียมทานของอู๋เต๋อเบื้องหน้า ห้วงจิตสะท้านสะเทือน ร่างกายหนาวเยือดไปทั้งร่าง
นั่นมันอสูรป่าขั้นอู่จุนระดับสิบเลยนะ
กลับถูกอู๋เต๋อสังหารตายไปในกระบวนท่าเดียว!
พลังเช่นนี้ ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว
ยังดีที่ผู้อาวุโสใหญ่ตัดสินใจอย่างชาญฉลาดแต่แรก ไม่เลือกที่จะสู้ตึงมือกับอู๋เต๋อต่อไป
“ผู้อาวุโสฉู่เตา อู๋เต๋อแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ พวกเราจะมีโอกาสสังหารเจ้าเด็กหลิงอวิ๋นนั่นได้อย่างไรกัน”
ยอดฝีมือขั้นจอมยุทธ์ราชันแห่งตระกูลฉู่คนหนึ่งเอ่ยปากด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“เราติดตามอยู่เบื้องหลังตลอด ย่อมต้องมีโอกาส”
แววตาฉู่เตาแน่วแน่เป็นอย่างยิ่ง
“เป้าหมายของพวกเขา ต้องเป็นสุสานโบราณนั่นแน่นอน คุณชายน้อยอยู่ที่นั่น”