หลิงอวิ๋นเก็บสายตากลับมามองตรงหน้า แล้วเอ่ยอย่างสุภาพแต่ไม่เสียศักดิ์ศรี
"เมื่อเจ้าสำนักกู้กำลังสรงน้ำอยู่ เช่นนั้นข้าจะรออยู่ด้านนอก..."
กล่าวพลางหลิงอวิ๋นถอยหลังสองก้าว หมายจะปิดประตูทองคำบานนั้น
ทันใดนั้น เสียงอันไพเราะราวเสียงสวรรค์ดังมาจากอ่างอาบน้ำทรงกลม "หลิงอวิ๋น รบกวนเจ้าส่งเสื้อคลุมอาบน้ำมาให้ข้าหน่อย"
"อ่า นี่มัน..."
หลิงอวิ๋นชะงักงันไปชั่วขณะ
กู้ชิงเฉิงหัวเราะคิกคักดุจเสียงกระดิ่งเงิน
"ฮะ ๆ หลิงอวิ๋น ชั้นบนสุดของธนาคารมีเพียงเจ้ากับข้าสองคน เจ้าจะให้ข้าลุกขึ้นทั้งตัวเปลือยเปล่าอย่างนั้นรึ?"
"...."
หลิงอวิ๋นเพิ่งสังเกตเห็นว่า สาวใช้ชุดเขียวที่นำทางตนขึ้นมาชั้นบนสุดนั้น ไม่รู้ว่าจากไปตั้งแต่เมื่อใด
หลิงอวิ๋นสะท้านไปทั้งร่าง!
ระดับพลังของสาวใช้ชุดเขียวนั้น ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว
กู้ชิงเฉิงส่งเสียงที่ทำให้กระดูกคนได้ยินแทบละลาย
"หลิงอวิ๋น เจ้ารีบร้อนมาจากสำนักเทียนเสวียนอู่ เพียงเพื่อมายืนตะลึงอยู่ตรงนั้นหรือ?"
เอ่อ
หลิงอวิ๋นได้ฟังก็ไม่ลังเลอีก ก้าวเดินไปข้างหน้าสองก้าว พลางปิดประตูทองคำลงด้วยมือข้างหลัง
จากนั้น เขาก็เงยหน้ามองหาทั่ว จนพบเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวพาดอยู่บนเก้าอี้ไม้จินซือหนานที่อยู่ไม่ไกลจากอ่าง