"หึหึ หลิงอวิ๋น เจ้าอยู่ที่นี่จริง ๆ ด้วย!"
ภายใต้แสงจันทร์สลัว เฉาซู่หัวเราะเย็นชา พุ่งตัวจากป่าไผ่มาหยุดหน้าลานเรือน
ด้านหลังเขาห่างไปครึ่งก้าว ยังมีบ่าวชราผู้บรรลุขั้นจอมยุทธ์ระดับสิบติดตามมาด้วย
"ไอ้เฒ่าเฉาซู่ ข้ายังไม่ทันไปคิดบัญชีกับเจ้า เจ้ากลับมาเร็วนัก!"
เมื่อเห็นเฉาซู่มาถึง ความอัดอั้นและโทสะที่สะสมในอกหลิงอวิ๋นก็พลุ่งพล่านขึ้นในบัดดล!
พลังขั้นจอมยุทธ์ระดับหนึ่งปะทุออกมาทันที กระบี่อสนีบาตในมือเปล่งประกายคมดาบสีม่วงน่าสะพรึง
"ไอ้หนู เจ้าฆ่าเฉินเฟิงในป่าไม้หมอก ใช่หรือไม่?"
แม้ดวงตาทั้งสองของเฉาซู่จะบอดแล้ว แต่อาศัยพลังอันแข็งแกร่งขั้นจอมยุทธ์วิญญาณ ก็ยังรับรู้ทิศทางของหลิงอวิ๋นได้
"เฮอะ! ไอ้เฒ่าเฉาซู่ อยากรู้คำตอบ ก็ให้กระบี่อสนีบาตคุยกับเจ้าแล้วกัน!"
เจตสังหารทั้งหมดระเบิดออกในชั่วขณะนี้!
ตรงจุดนั้นพลันปรากฏร่างเงาของหลิงอวิ๋นมากมาย แล้วพร้อมใจกันสังหารเข้าใส่เฉาซู่!
"ท่วงท่าอเนกอนันต์ป่าวิเวก!"
"นี่เพิ่งครึ่งวัน เจ้ากลับสามารถฝึกวิชาตัวเบาระดับเสวียนชั้นยอด ให้ถึงขั้นนี้ได้!"
"พรสวรรค์เช่นนี้..."
ในใจเฉาซู่คลื่นยักษ์ซัดสาด!
แม้แต่อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งสำนักนอก ฉู่เทียนหยาง ผู้มีรากวิญญาณระดับเสวียนชั้นยอด ตอนฝึกท่วงท่าอเนกอนันต์ป่าวิเวกนี้ ยังใช้เวลาถึงครึ่งเดือน
และยังอยู่ภายใต้การชี้แนะของเขาด้วย!
แต่หลิงอวิ๋น!
กลับใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน!
นี่มันตัวประหลาดอะไรกัน!
"บังอาจ!"
บ่าวชราที่ติดตามอยู่ด้านหลังเฉาซู่ก้าวออกมา!
พลังปราณในร่างคำรามกึกก้อง ดุจเสียงกลองศึกนับพัน
นี่คือสัญลักษณ์ของการทะลวงเส้นลมปราณ 108 เส้นในร่าง!
ขั้นจอมยุทธ์ระดับสิบ!
บ่าวชรากุมกระบี่แคบสีเงินเล่มหนึ่ง แสดงวิชาดาบขั้นศักดิ์สิทธิ์ชั้นยอด โจมตีฟันใส่หลิงอวิ๋น
หลิงอวิ๋นรู้สึกเพียงแต่ว่าเบื้องหน้าปรากฏม่านดาบสีขาวเงินผืนหนึ่ง ปิดกั้นทุกทิศทางการจู่โจมของเขา