การทำลายตระกูลลู่ เป็นเพียงแค่คำพูดเดียวของฉู่เทียนฉีเท่านั้น
แต่ก่อนหน้านั้น จำเป็นต้องทวงคืนเกียรติที่ตระกูลฉู่ถูกเหยียบย่ำทีละเล็กละน้อย
ผู้นำตระกูลฉู่ ฉู่เวิ่นเต้า มองดูท่าทางของฉู่เทียนฉีบนเวที สีหน้าหม่นหมองคลายลงเล็กน้อย
แม้ว่าพิธีขอวิวาห์ในวันนี้ จะทำให้ตระกูลฉู่ต้องอัปยศอดสู
แต่การกระทำของฉู่เทียนฉีเมื่อครู่ ได้กอบกู้เกียรติของตระกูลฉู่กลับมาได้ไม่น้อย
ต่อให้เจ้าลู่เสวียเหยาจะหยิ่งผยองเพียงใดก็ตาม
ความเป็นความตายของตระกูลลู่ ล้วนแขวนอยู่กับตระกูลฉู่
ลู่เสวียเหยายืนตัวตรง ชุดคลุมมงคลสีแดงสง่าบนร่างระเบิดแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เผยให้เห็นเสื้อผ้าสีขาวด้านใน
ชุดขาวดุจหิมะ ผมสีเงินพลิ้วไหวเบา ๆ
ลู่เสวียเหยาในคราแรกพบหวนคืนกลับมาแล้ว
นางไม่มองฉู่เทียนฉี จากนั้นก็คุกเข่าลงสองข้างเบื้องหน้าบิดามารดาจากระยะไกล
"ท่านพ่อ ท่านแม่ พวกท่านให้กำเนิดและเลี้ยงดูข้า บุญคุณนี้ยิ่งใหญ่กว่าฟ้า"
"เสวียเหยาก็เคยทำตามความปรารถนาของพวกท่าน กดข่มหัวใจที่แท้จริงของตน หมายจะสมรสเชื่อมสัมพันธ์กับตระกูลฉู่ เพื่อช่วงชิงที่พักพิงให้ตระกูลลู่"
"แต่สิ่งที่ได้พบเห็นและประสบในวันนี้ ทำให้ข้าไม่อาจกดข่มหัวใจที่แท้จริงของตนได้อีกต่อไปแล้ว!"
"โปรดอภัยในความเอาแต่ใจของข้าด้วย!"
"หากมีชาติหน้า เสวียเหยาจะตอบแทนบุญคุณอันใหญ่หลวงของพวกท่าน!"
สิ้นคำ ลู่เสวียเหยาคำนับเฟิ่งอี๋และเฉินเสวียนเฟิงสามครั้ง หน้าผากช้ำเขียว
จากนั้นนางก็ยืดตัวขึ้น เผชิญหน้ากับแววตาเย็นชาดุดันของฉู่เทียนฉี