“ไอ้เด็กเวร วันนี้ข้าฉู่เทียนฉีจะฆ่าเจ้าให้ได้!”
ฉู่เทียนฉีโกรธเกรี้ยวดั่งไฟสุมทรวง กระทืบเท้าหนักหน่วง พุ่งเข้าใส่หลิงอวิ๋นดั่งพายุ
ฟิ้ว!
กระบี่ของฉู่เทียนฉีแทงทะลุกลางหน้าผากหลิงอวิ๋น แต่กลับกลายเป็นเพียงภาพตกค้าง
ร่างจริงของหลิงอวิ๋นกลับโอบเอวบางของลู่เสวียเหยาและถอยร่นไปยังริมเวทีแล้ว
เห็นดังนั้น ฉู่เทียนฉีโกรธจนผมแทบตั้งชัน
“ไอ้สารเลว!”
ฉู่เทียนฉีกำลังจะพุ่งเข้าใส่หลิงอวิ๋นอีกครั้ง
แต่สิ่งมีชีวิตกระดูกขาวกลับทะยานเข้ามาแล้ว ฟันดาบเล่มหนึ่งใส่ท้ายทอยของฉู่เทียนฉี
“น่าชังนัก!”
ฉู่เทียนฉีจำต้องใช้วิชาตัวเบาหลบหลีก
ทว่าทันทีที่เขาเริ่มเคลื่อนไหว กระบี่ชี้แสงทองสายหนึ่งก็พุ่งวาบเข้ามา
กระบี่ชี้แสงทองสายนี้ไม่เพียงเร็วรี่ยิ่งนัก แต่ยังราวกับคาดเดาทิศทางการเคลื่อนที่ของเขาได้อย่างแม่นยำ
ฉู่เทียนฉีจำเป็นต้องตวัดกระบี่ป้องกัน!
แต่ทันใดนั้น!
เงาขาวสายหนึ่งก็จู่โจมพร้อมเพรียงอย่างถึงใจ แทงกระบี่เข้าใส่กลางหน้าผากของฉู่เทียนฉี
“หญิงชั่ว!”
ฉู่เทียนฉีเดือดดาล บิดร่างหลบสุดตัว หวุดหวิดจะรอดจากกระบี่มรณะของลู่เสวียเหยา
ทว่าคมแสงเจิดจ้ากลับทำให้มงกุฎสุริยอัสนีบนศีรษะฉู่เทียนฉีกระเด็นลอยออกไป
ฉู่เทียนฉีใจหายใจคว่ำ ยังไม่ทันตั้งหลักดี ผมดำสองสามเส้นก็ร่วงปรอยลงจากกระหม่อม