พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า คนซื่อ ๆ พอโกรธขึ้นมาก็สุดยอดไม่เบา!
นึกถึงสีหน้าของพ่อใจร้ายคนนั้นกับแม่เลี้ยงที่เหมือนกลืนขี้หมาแปดร้อยชั่งแล้วยังต้องฝืนกลืนลงคอ อันหนิงก็อดแอบชื่นชมเด็กสาวร่างเดิมในใจไม่ได้
แต่พอคิดต่อไป อันหนิงก็หัวเราะไม่ออกอีกต่อไป เด็กสาวที่เติบโตขึ้นภายใต้คติสามจากสี่ธรรมและสังคมศักดินา จะต้องสิ้นหวังถึงขีดสุดเพียงใด ถึงได้เอาชีวิตของคนเก้าตระกูลมาเป็นเดิมพัน! และยังเป็นการข่มขู่บิดาผู้ให้กำเนิดของตนเองอีกด้วย
ในใจนึกด่าใจร้ายพ่อผู้ไม่เป็นคนตามปกติประจำวันเสร็จแล้ว อันหนิงจึงดึงน้องชายต่างมารดาผู้น่าสงสารเข้ามาใกล้ แล้วใช้ให้ซู่ซินกับคนอื่น ๆ ที่รอคอยอยู่ข้าง ๆ นำขนมและผลไม้ที่เตรียมไว้แต่เช้ามาวางตรงหน้า:
"น้องชายมาถึงแต่เช้า คงยังไม่ได้ทานอะไร ใช้ขนมพวกนี้รองท้องก่อนเถิด"
"เดี๋ยวพี่สาวจะสั่งห้องครัวเล็กทำให้ของที่น้องชอบกิน จะทำเป็ดแปดอย่างกับแกะตุ๋นที่น้องชอบกินตอนเด็ก ๆ ดีหรือไม่?"
ใช่แล้ว ตั้งแต่ตั้งครรภ์ แม้แต่อันหนิงไม่ต้องเอ่ยปาก ห้องครัวเล็กในจวนเหิงอู๋ก็จัดเตรียมไว้ให้แล้ว กลัวนางจะทานไม่ดี สิ่งของเครื่องใช้ทุกอย่างล้วนเบิกจากจวนหน้า
"พี่สาว ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้นก็ได้..."
เด็กหนุ่มอายุสิบสามเพิ่งได้ยินว่าจวนอ๋องส่งคนมารับ ก็รีบเดินทางมาด้วยความกังวลตลอดทาง เดิมทีคิดจะถามว่าพี่สาวในจวนถูกรังแกหรือไม่ ทว่าพอเห็นใบหน้าขาวผ่องแดงเรื่อของนาง รู้ได้ทันทีว่าได้รับการดูแลเป็นอย่างดี แถมบนโต๊ะยังมีขนมผลไม้นับสิบชนิด คนรับใช้ข้างกายก็เอาใจใส่ดีจนแทบจะป้อนเข้าปากให้
ความกังวลที่กำลังจะเอ่ยออกมาก็ติดอยู่ในคอทันที
แต่ไม่นานเด็กหนุ่มก็บอกตัวเองว่า ต่อให้กินอยู่ดีอย่างไร พี่สาวก็เป็นเพียงอนุภรรยาของผู้อื่น จะไม่ถูกรังแกได้อย่างไร และที่นี่คือจวนอ๋องที่สูงศักดิ์ พี่สาวกลับไม่มีใครหนุนหลังแม้แต่คนเดียว
โชคดีที่อันหนิงไม่รู้ว่าเด็กคนนี้กำลังคิดอะไรอยู่