คิดว่าการสร้างฐานะจะง่ายดายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?
หมู่บ้านห้วยหินตั้งอยู่ในถิ่นทุรกันดาร ผลิตผลบนเขาก็มิได้อุดมสมบูรณ์นัก ทั้งหมู่บ้านพอจะมีก็แค่อ้อยบนภูเขาที่ยังพอขายได้บ้าง หากขาดเส้นทางนี้ไปแล้ว ก็แทบจะเรียกว่าปิดกั้นหนทางสร้างฐานะของชาวบ้านไปเลยทีเดียว
พึงรู้เถิดว่าแต่ก่อนนั้น นางเอกกับพระเอกใช้เวลาคิดร่วมกันอยู่เกือบครึ่งเดือน ถึงฝืนคิดหาทางออกนี้ขึ้นมาได้
เจ้าระบบแอบเหลือบมองสีหน้าของเจ้าบ้านตน แล้วก็อดสั่นสะท้านมิได้
สมแล้ว อย่าไปล่วงเกินใครก็ตามแต่จะเป็นสตรีเป็นอันขาด
ที่สำคัญ เจ้าบ้านของมันนี่ ถ้ามีความแค้นแล้วนางจำขึ้นใจจริง ๆ
การตัดหนทางทำมาหากินของคนอื่น กับฆ่าพ่อแม่ใครเล่าจะต่างกัน?
มันช่างไร้เดียงสาแต่แรกเริ่มที่คิดว่าเจ้าบ้านไม่ยอมลงชนบทก็คือจะปล่อยคนพวกนั้นไปแล้ว
มีอาจารย์เย่น้อยเป็นผู้นำ การโอนย้ายงานก็ราบรื่นเป็นพิเศษ ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่า ในยุคสมัยนี้ ตำแหน่งงานเป็นที่ต้องการนักหนา เมื่อมองดูสตรีวัยกลางคนตรงหน้าในชุดทำงานสีเทาอมฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องรอยตรากตรำ ทว่าเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง อันหนิงก็รับเงิน 900 หยวนในถุงผ้าที่มีทั้งแบงก์เล็กแบงก์น้อย เห็นได้ชัดว่าถูกรวบรวมมาอย่างลวก ๆ ด้วยความสบายใจยิ่ง
ท่านป้าผู้นี้สมควรจะขอบคุณนางแท้ ๆ
นางอาศัยความสามารถช่วยให้บุตรชายของท่านรอดพ้นจากชะตากรรมเป็นยอดคนโง่ บวกกับมนุษย์คลั่งรักขั้นสุดได้ต่างหากเล่า!
"เอาล่ะ ท่านป้า คุณเจียงจะว่างเมื่อใด ข้าพร้อมไปดำเนินการโอนย้ายได้ทุกเมื่อ"
"ได้ ๆ ๆ" เจียงซิ่วหัวมีสีหน้าตื่นเต้น ระหว่างทางยังไม่วายหันมองอันหนิงเป็นระยะ: