ไร้สาระ เหตุใดเขาจะไม่เข้าใจความจริงข้อนี้เล่า?
แต่ค้าขายมานานขนาดนี้ ท่านหลินย่อมรู้ดีว่า กิจการใดย่อมต้องลงทุนเพิ่มอีกสักหน่อยจึงจะมั่นคง
แต่บัดนี้...
เมื่อเห็นสีหน้าอึดอัดของบิดา พี่ใหญ่ตระกูลหลินก็ยิ้มบาง ๆ แล้วยกถ้วยชาขึ้นจิบ:
“ท่านพ่อ โปรดตรองให้ถี่ถ้วน แม้ท่านจะยังทุ่มเทเพื่อสามีของลูกสักเพียงใด แต่หลังจากที่ลูกได้ทำเช่นนั้นไว้ก่อน วันหน้าหากเขารุ่งเรืองขึ้น ที่ใดจะมีทางให้ครอบครัวเราได้กินดีอยู่ดี!”
“โปรดจำไว้ว่า โลกนี้ไม่มีความลับที่ปกปิดไว้ได้ตลอดกาล! หากวันหนึ่ง...”
พี่ใหญ่ตระกูลหลินไม่ได้เอ่ยให้จบความ
แต่ใครเล่าจะไม่รู้ ด้วยความรอบคอบของบิดานาง เรื่องเพียงเท่านี้ แม้ไม่คิดช่วยเหลือ ก็ไม่มีทางให้สกุลเจียงได้โอกาสลุกขึ้นมาอีกเป็นแน่
“ท่านพ่อ ที่จริงหากจำเป็นจริง ๆ ลูกจะกลับมาเป็นม่ายก็ไม่เห็นเป็นไร”
อย่างไรเสียสกุลเจียงก็พึ่งพาไม่ได้ สู้ย้ายกลับมาอยู่ใกล้บ้านเรือน พี่ใหญ่จะได้ใช้โอกาสศึกษาหาความรู้ใกล้ ๆ เอาไว้ และยังได้สร้างไมตรีกับน้องเขยและน้องสะใภ้ในอนาคตอีกด้วย
แม้หลานชายยังไม่มีวี่แวว แต่เมื่อเห็นท่าทีสุขุมเยือกเย็นและบุคลิกอันยากจะเอ่ยถึงของน้องสะใภ้ในวันนี้
พี่ใหญ่ตระกูลหลินกลับรู้สึกโดยไม่รู้ตัวว่า หลานชายในอนาคตต้องไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน
บิดาหลิน:“...”
ลูกสาวเขา ช่างกล้าบ้าบิ่นไม่รู้เหมือนใคร ยิ่งคิดไปไกล เกรงว่าแม้ฟ้าดินก็คงไม่เหลือ