"อะไรนะ เจ้าบอกว่าน้องชายของเจ้าท่องจำคัมภีร์สามอักษรทั้งเล่มได้แล้ว ยังรู้จักตัวหนังสืออีกหลายร้อยตัวอีกด้วย"
ในห้องโถง สองสามีภรรยาเพิ่งกลับมาจากทุ่งนา ก็ได้รับข่าวใหญ่โตนี้ เซี่ยซานหลัวถือจอบเกือบหลุดมือตกพื้น
อะไรนะ เขาไม่ได้ยินผิดใช่ไหม!
อันหนิงพยักหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ สีหน้าเหมือนจะบอกว่า พ่อจ๋า ท่านตื่นเต้นไปทำไมกัน พร้อมกับส่งสายตาให้น้องชายข้างๆ อย่างคล่องแคล่ว
นึกถึงแผ่นมันเทศอบแห้งหอมกรุ่นในมือพี่สาว เซี่ยซานหวาซึ่งยังเป็นแค่เด็กน้อยก็แทบน้ำลายไหล รีบวิ่งไปท่องหนังสือทันที
ไม่เหมือนกับการสอนที่แข็งทื่อของอาจารย์สวี่ในสำนักศึกษา อันหนิงชาติก่อนสอนหนังสือมาครึ่งชีวิต จึงไม่ใช่เรื่องยากที่จะสอนเด็กเล็ก และยัง มียาเปิดปัญญาช่วยอีกด้วย
ไม่เห็นหรือว่าหลังจากร่วมมือกับอันหนิง เสี่ยวอ้วนก็ดู "ฉลาด" ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด อย่างน้อยก็ไม่ถูกเรียกหาผู้ปกครองให้ปวดหัว หรือถูกไม้เรียวเล็กๆ ลงโทษอีก
แต่เรื่องเหล่านี้ เมื่อตกไปอยู่ในสายตาของเซี่ยซานหลัวและเฉินซื่อผู้น้อยที่อยู่ข้างๆ ก็แทบจะเป็นเรื่องเหลือเชื่อ
แม้จะไม่เข้าใจ แต่เมื่อเห็นลูกชายท่องออกมาทีละคำๆ สองสามีภรรยาก็รู้สึกว่ามีเหตุผลอย่างยิ่ง สมกับเป็นคัมภีร์ของปราชญ์ผู้เลื่องชื่อ
ส่วนจะท่องผิดหรือไม่ จะเป็นไปได้อย่างไร ดูสิ เสี่ยวอ้วนที่อยู่ข้างๆ ยังพยักหน้าเห็นด้วย
ยังบอกอีกว่าทีละคำไม่ผิดเลย?