ตอนใกล้จบ จี้เจาไป๋ประทับจูบลงข้างเอวของหญิงสาว
ต่างจากเจ้าหมาน้อยที่หุนหันพลันแล่น จี้เจาไป๋เอาใจใส่เก่งเป็นพิเศษ
แต่เขาก็ใช่ว่าจะว่าง่าย เพราะจงใจทิ้งรอยไว้ในที่ที่เห็นได้ชัดอย่างมีชั้นเชิง
นัดกินข้าวกับเฮ่อเหลียนจิ่งในวันสุดสัปดาห์นั้น หญิงสาวในสภาพแบบนี้ย่อมไปพบเขาไม่ได้
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】: “ช่วงนี้ยุ่งมากเลย ไว้มีเวลาแล้วฉันเลี้ยงข้าวคุณนะ”
【เอช】: “อืม ไม่ต้องรีบหรอก จัดการธุระของเธอก่อน”
【ยัยเนี่ยนตัวน้อย】: “ฮิ ๆ ได้เลย อ้อ เดือนหน้าฉันจะให้ของขวัญคุณนะ รอตื่นเต้นได้เลย~”
เฮ่อเหลียนจิ่งหัวเราะเสียงเบา ก่อนพิมพ์ตอบกลับไปว่า “อืม ขอแค่เป็นของที่เธอให้ ฉันก็ชอบทั้งนั้น”
เมื่อได้โชคชะตาของพระเอกทั้งสองมาแล้ว เวินเนี่ยนจึงมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือที่จะจัดการเรื่องของนางเอกอย่างเซี่ยหร่วน
ทางผู้แย่งชิงดูเหมือนจะเริ่มอดทนรอไม่ไหวแล้ว จากที่พวกผีน้อยในยมโลกบอกมา ผู้แย่งชิงเตรียมทำให้เธอเจอชะตากรรมแบบเดียวกับนางเอกสักครั้ง
ผู้แย่งชิงมีระบบช่วงชิงคอยช่วยเหลือ วิดีโอกับรูปภาพพวกนั้นจึงตรวจไม่พบว่าเป็นภาพที่สร้างจากปัญญาประดิษฐ์ในโลกนี้ นางเอกถึงหาหลักฐานมาทวงความยุติธรรมให้ตัวเองไม่ได้ตั้งแต่แรก
จากประสบการณ์ที่เธอสั่งสมมาจากโลกก่อน ๆ ตราบใดที่เธอชิงโชคชะตาของพระเอกมาจนหมด ภารกิจของผู้แย่งชิงก็ถือว่าล้มเหลว
สำหรับระบบช่วงชิงแล้ว ผู้แย่งชิงที่ทำภารกิจล้มเหลวก็เป็นเพียงหมากที่ถูกทิ้ง ไม่มีคุณค่าให้ใช้ประโยชน์อีกต่อไป