เวินเนี่ยนเผลอตะลึงกับใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่ม
สำหรับหญิงสาวแล้ว ค่ำคืนนี้ราวกับความฝัน ฟู่เหยียน คนที่เธอเฝ้าสนใจมาตลอด ตอนนี้อยู่เคียงข้างเธอ ทั้งยังมองเธอด้วยสายตาอ่อนโยน
ความรู้สึกนั้นทำให้เธอกล้าขึ้นอย่างเต็มที่ หญิงสาวค่อย ๆ ขยับเข้าไปใกล้ ก่อนจะแนบริมฝีปากลงบนริมฝีปากของเขาอย่างแผ่วเบา
ฟู่เหยียนอดสงสารความไร้เดียงสาของเธอไม่ได้ แต่ไม่นานก็พลิกเป็นฝ่ายรุก แทรกปลายลิ้นผ่านริมฝีปากของหญิงสาวแล้วจูบลึกซึ้ง
สายลมพัดม่านหน้าต่างให้พลิ้ว กลีบดอกพุดบนโต๊ะสั่นไหวเบา ๆ
แยกไม่ออกว่าดอกพุดกำลังไหวด้วยตัวเอง หรือเป็นสายลมที่พัดพามันให้เคลื่อนไหว
ไม่นาน กลิ่นหอมหวานของดอกพุดก็อบอวลขึ้น สายลมพัดพากลิ่นหอมให้ลอยวนไปทั่วทุกมุมห้องนอน
สายลมกับกลิ่นหอมของดอกไม้คลอเคล้ากัน กลิ่นหอมอบอวลอยู่ตลอดทั้งคืน
แสงอาทิตย์ยามเช้าลอดผ่านช่องว่างของม่านเข้ามา ฟู่เหยียนโอบหญิงสาวไว้แน่น แขนของเขารัดรอบตัวเธอ แผ่นอกแนบชิดแผ่นหลัง แรงกอดแทบจะเอาแต่ใจ ราวกับอยากหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับเธอ
สติของหญิงสาวยังพร่าเลือน หน้าอกอึดอัดเล็กน้อยจนแทบหายใจไม่ออก
เธอขยับตัวดิ้นรนโดยไม่รู้ตัว ทว่าทันใดนั้นวงแขนด้านหลังก็รัดแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าเธอจะหนีไป
เวินเนี่ยนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ตอนนี้เธอปวดหัวอยู่บ้าง เธอกะพริบตา มองสภาพแวดล้อมแปลกตาตรงหน้าแล้วคิดจะลุกขึ้น แต่แรงกอดของคนข้างกายหนักหน่วงเกินไป จนเธอไม่อาจดิ้นหลุดได้แม้แต่น้อย