ผู้จัดการโทรหาโจวฉีเยว่จนแทบมือถือไหม้ แต่โจวฉีเยว่กลับก้มลงจูบหน้าผากเวินเนี่ยนที่กำลังถูกแรงปรารถนาโอบล้อมอยู่ในอ้อมแขน
“ผู้จัดการโทรมาตอนนี้ คงมีเรื่องสำคัญสินะ รอผมสักครู่นะ” พูดจบ เขาก็โอบเอวหญิงสาวไว้แล้วกดรับสาย
อาหารมาจ่อถึงปากแล้ว จะมีเหตุผลอะไรที่ไม่กินล่ะ?
เวินเนี่ยนนอนพาดอยู่บนตัวโจวฉีเยว่ นิ้วเรียวขาวราวหยกไล้ผ่านลูกกระเดือกของเขาเบา ๆ จนลูกกระเดือกของโจวฉีเยว่ขยับขึ้นลงโดยไม่รู้ตัว
เขามองหญิงสาวอย่างจนใจแต่ก็ยอมตามใจ แล้วปล่อยให้เธอทำตามชอบ
“มีอะไรหรือครับ?” โจวฉีเยว่ถือโทรศัพท์ น้ำเสียงฟังดูไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
พอผู้จัดการได้ยินน้ำเสียงของโจวฉีเยว่ ก็โกรธจนแทบพองเป็นปลาปักเป้า
เจ้าตัวปัญหานี่ชักจะได้ใจเกินไปแล้วหรือไง?!
“โจวฉีเยว่!!!”
“ดูเรื่องติดอันดับค้นหาด้วยตัวเองเลย!!!”
“กลับโรงแรมแล้วค่อยจูบไม่ได้หรือไง? ทำไมต้องจูบกันระหว่างทางด้วย!!!” ผู้จัดการตะโกนอย่างเดือดดาล ตอนนี้เขาไม่ได้แค่เหนื่อยใจแล้ว หัวใจเริ่มหยุดเต้นต่างหาก
หยุดเต้นแล้ว!!!
หลังรู้เรื่องราวทั้งหมด โจวฉีเยว่ก็ไอกระแอมอย่างรู้สึกผิด “เอ่อ...พี่หวัง พี่ก็รู้นี่ครับ ตั้งแต่ผมเข้าวงการมาก็อยู่กับพี่มาตลอด”
ผู้จัดการ: “?”
“เรื่องนี้ฝากพี่จัดการด้วยนะครับ ผมกับเบบี๋ยังต้องพักผ่อน บ๊ายบาย” โจวฉีเยว่รีบวางสาย
หญิงสาวกะพริบตาปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา ราวกับไม่รู้อะไรเลย
เธอเชิดใบหน้าขึ้นน้อย ๆ แล้วจูบคางของโจวฉีเยว่ ดวงตากลมรีคู่นั้นอ่อนหวานละมุน “พี่คะ หนูทำให้พี่เดือดร้อนอีกแล้วใช่ไหม...”