ผู้จัดการมองคู่รักที่กำลังเศร้าสร้อยคู่นี้อย่างจนใจ เขาอยากจะบอกเหลือเกินว่า คนที่ควรร้องไห้น่ะคือเขาต่างหาก! สองคนนี้ไปก่อเรื่องใหญ่โตข้างนอกมาแท้ ๆ
“พี่เยว่ บัญชีของคุณกับเวินเนี่ยนตอนนี้บริษัทดูแลอยู่ อย่าคิดจะเปิดบัญชีรองไว้โชว์หวานกันอีกเลย” ผู้จัดการถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย พูดอย่างขัดใจที่อีกฝ่ายไม่เอาไหน
บัญชีของหญิงสาวถูกบริษัทยกเลิกไปแล้ว ต่อให้แฟนคลับอยากสมัครบัญชีใหม่ก็ทำไม่ได้
นับเป็นการคุ้มครองอีกรูปแบบหนึ่ง
โจวฉีเยว่ไม่ได้สนใจคำพูดของผู้จัดการ เขาหลุบตามองเด็กสาวที่ยังร้องไห้อยู่ น้ำเสียงอ่อนลงก่อนจะปลอบเบา ๆ ว่า “ที่รัก ไม่ร้องแล้วนะ ได้ไหม? พี่ไม่ได้โทษเธอเลย ไม่เคยโทษสักครั้ง”
“พี่รักเธอแทบไม่ทัน จะโทษเธอได้ยังไง...แค่เธอห้ามไปจากพี่ แม้แต่คิดก็ไม่ได้”
พอได้ยินคำพูดแสนต่ำต้อยของโจวฉีเยว่ ผู้จัดการก็แทบอยากคุกเข่าลงตรงนั้น
ตอนนี้เขาคิดแล้วว่าที่หญิงสาวกล้าทำเรื่องขนาดนี้ ก็เป็นเพราะโจวฉีเยว่ตามใจจนเสียคน
โจวฉีเยว่เป็นถึงซูเปอร์สตาร์แถวหน้า ไอดอลเปล่งประกายเจิดจ้าขนาดนั้น ทำไมถึงต้องยอมลดตัวต่อหน้าเธอขนาดนี้ด้วย!
ผู้จัดการมองทั้งสองคนอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน รู้ดีว่าพวกนี้มีแต่จะหาเรื่องมาให้เขาจัดการ
เพราะในสัญญาไม่ได้ระบุชัดว่าห้ามคบหาดูใจ โจวฉีเยว่จึงไม่ได้ถือว่าผิดสัญญา บริษัทเองก็ย่อมทุ่มสุดตัวเพื่อปกป้องเขา
ผลประโยชน์ที่โจวฉีเยว่นำมาให้บริษัทนั้นมากกว่าค่าใช้จ่ายในการจัดการข่าวครั้งนี้อยู่หลายเท่า บริษัทจึงไม่เสียดายเงินที่ต้องจ่ายไป
ทั้งบริษัทและผู้จัดการต่างก็ขอบคุณไอดอลที่ภาพลักษณ์ในวงการบันเทิงติดลบพวกนั้น ไม่อย่างนั้นเรื่องนี้คงกดไว้ไม่อยู่