“อะไรนะ ข้าเป็นอนุภริยาคนที่สิบแปดของเขา!”
“เขาจะไหวเหรอไง เจ้าไข่ตุ๋น”
“สิบแปดคน สองอาทิตย์ก็ยังไม่ครบเลย แถมยังต้องมีเวลาพักกินน้ำชาอีก”
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต ข้าก็ไม่รู้ จะมาว่าได้อย่างไร”
“เจ้าไข่ตุ๋น ในวงการพวกเจ้า เจ้ามีเลขประจำตัวอะไรไหม”
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต ข้าไม่มีเลขอะไรทั้งนั้น ปกติแล้วเจ้าของร่างจะเป็นคนตั้งชื่อให้ข้าเอง”
“งั้นก็ได้ ข้าจะเรียกเจ้าว่าเจ้าไข่ตุ๋นละกัน”
มีชีวิตอยู่ก็ยังดีกว่าตายเปล่า ๆ
ชาติก่อนข้าตายด้วยโรคมะเร็งตับอ่อน ตอนอายุได้แค่ 30 ปี
ตอนที่สมองตาย ข้าก็ถูกผูกติดกับระบบผลิตทายาท องค์ชายไม่ใช่พวกเทพสงคราม แต่เป็นพวกไหนก็ไม่รู้ที่ไม่มีทายาท ระบบให้ข้ามาสร้างทายาทให้พวกเขา
เจ้าไข่ตุ๋นนิ่งเงียบไปสามวิ
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต เปลี่ยนชื่อไม่ได้เหรอ”
“ไม่ได้”
พลิกตัว เอาหน้าซุกกับผ้าห่มผ้าแพร
ผ้าปักหนาแน่นจนรู้สึกเสียว ๆ มือ ยังมีกลิ่นแป้งใหม่ ๆ ของผ้าใหม่ด้วย
ข้ากลับมามีชีวิตอีกครั้ง มีตา มีจมูก ได้กลิ่น ได้รู้สึกถึงผ้าห่มที่สัมผัสแก้ม
ความรู้สึกนี้ดีเหลือเกิน ดีจนอยากจะร้องไห้
เจ้าบ้านเจ้าชีวิต หัวใจของเจ้าเต้นเร็วขึ้น อารมณ์ก็ดูตื่นเต้นเล็กน้อย
“หุบปาก เจ้าไข่ตุ๋น”
“ได้ เจ้าบ้านเจ้าชีวิต”
นอกประตูมีคนเดินไปมา ฝีเท้าเบา ๆ
ลุกขึ้นนั่งสำรวจรอบ ๆ เตียงไม้แกะสลักลวดลาย บนเสาเตียงแกะเป็นรูปดอกบัวคู่
โต๊ะเครื่องแป้งเป็นไม้แดง ฝังมุก มีกระจกทองแดงวางอยู่ด้านบน
ในกระจกทองแดงสะท้อนใบหน้าหนึ่ง งดงามจนแสบตา ตาเชอรี่ แก้มพีช ผมดำดกสยายอยู่บนไหล่ ยิ่งขับให้ผิวขาวเนียนตรงลำคอเด่นชัด
มองลงไป
หน้าอกอวบอิ่มจนเสื้อชั้นในตึงเป็นสองทางโค้ง เอวกลับเล็ก ช่างงามเหลือหลาย
ดึงผ้าห่มออก งอเข่าดู ขาเป็นขา สะโพกเป็นสะโพก ครบเครื่องทั้งที่ควรมีและไม่สมควรมี
มากกว่าชาติก่อนรวมสามชาติยังไม่เท่า ไม่รู้กินอะไรถึงได้โตขนาดนี้
“เจ้าไข่ตุ๋น ร่างนี้เจ้าไปเอาที่ไหนมา”
“ระบบจับคู่สุ่มให้เจ้าบ้านเจ้าชีวิต เจ้าของร่างเดิมพอรู้ว่าจะต้องเป็นอนุภริยาคนที่สิบแปด ก็แอบซื้อยามากินฆ่าตัวตาย”
“นางเป็นสาวชาวบ้านจากตระกูลเจียง หมู่บ้านชิงซื่อปัน มีพี่ชายเจ็ดคน ตระกูลเจียงขึ้นชื่อเรื่องมีลูกดก แม่เจียงคลอดแปดคน พี่ชายทั้งเจ็ดก็มีลูกทุกสองปี สรีระของเจ้าบ้านเจ้าชีวิตได้รับการคัดสรรมาเป็นอย่างดี มีใบหน้าที่งดงาม หน้าอกใหญ่ สะโพกผึ่งผาย กระดูกเชิงกรานเหมาะแก่การคลอดบุตรเป็นที่สุด”
ฟังจบ “งั้นที่โจวชิงเยียนรับข้าเป็นอนุภริยา ก็เพราะมองว่าข้าคลอดลูกเก่งงั้นสิ”
“ถูกต้องเจ้าบ้านเจ้าชีวิต โจวชิงเยียนอายุสามสิบห้าปี รับอนุภริยาเข้ามาสิบเจ็ดคน ไม่มีใครให้กำเนิดทายาทแม้แต่คนเดียว คุณหญิงรองกู้เพ่ยเหยาแต่งเข้ามาสิบหกปี ก็ไม่เคยตั้งครรภ์ ตระกูลโจวมีทายาทเพียงคนเดียวมาหลายชั่วอายุคน ถ้าถึงรุ่นเขายังไม่มีลูก ทรัพย์สมบัติมหาศาลก็คงตกไปเป็นของสายสาขา”
“แต่ภรรยาหลายคนขนาดนั้นก็ไม่มีใครท้อง ข้าก็ไม่จำเป็นต้องท้องได้สักหน่อย”
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต ยังไม่ได้ผูกกับข้าเลย พอผูกเสร็จก็จะรู้เอง”
“ได้ ผูกเลย ผูกเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!”
ผูกกับเจ้าบ้านสำเร็จ
ในหัวมีเสียง “ติ๊ง” ดังขึ้น แผงแสงหนึ่งแผ่ออกมาตรงหน้า เหมือนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ลอยอยู่กลางอากาศ บนนั้นมีตัวหนังสือลอยอยู่—
"ระบบผลิตทายาทเริ่มทำงานแล้ว"
"ผูกกับเจ้าบ้าน: เจียงซูอี้ (จิตวิญญาณเดิม: โลกยุคใหม่ ตอนนี้: ราชวงศ์ซีแห่งโลกคู่ขนาน)"
"สภาพความเป็นอยู่: ยืนยันสมองตาย มะเร็งตับอ่อนระยะที่ 4 เสียชีวิตแล้ว"
"โลกที่จับคู่: ฉากหลังยุคหมิงแห่งโลกคู่ขนาน คฤหาสน์ตระกูลโจว"
"เป้าหมายชายที่จับคู่: โจวชิงเยียน อายุ 35 ปี พ่อค้าใหญ่ ไม่มีทายาท"
"ภารกิจหลัก: คลอดทายาทที่แข็งแรงให้เป้าหมาย สืบสกุลต่อไป"
"ของขวัญมือใหม่: เนื่องจากเจ้าบ้านไม่มีประสบการณ์การคลอดบุตรมาก่อน จึงมอบคะแนนเริ่มต้น 1 คะแนน"
ข้าจ้องคำว่า “1 คะแนน” อยู่ตั้งนาน
“แค่คะแนนเดียวเหรอ”
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต อย่าดูถูกคะแนนเดียวนะ” เจ้าไข่ตุ๋นพูดในหัวข้า
เสียงเป็นแบบอิเล็กทรอนิกส์ แยกไม่ออกว่าชายหรือหญิง แต่ฟังดูรู้สึกได้ถึงการเอาใจ
ข้าพยายามคุยกับมันในใจ “ทำไมไม่มาหาข้าตั้งแต่ก่อนหน้านี้ ถ้าข้าผูกกับเจ้าได้ตอนอายุยี่สิบเก้า ก็คงไม่ต้องทนเจ็บปวดตายบนเตียงคนไข้”
เจ้าไข่ตุ๋นเงียบไปครู่หนึ่ง: เจ้าบ้านเจ้าชีวิต ระบบต้องรอจังหวะที่เหมาะสม
“เจ้าไม่มีเจตนาจะแต่งงานมีลูกมาก่อน ระบบเลยไม่สามารถเริ่มกระบวนการผูกได้”
“ตอนที่สมองของเจ้าตายต่างหาก ที่ทำให้เงื่อนไข ‘ใกล้ตายและไม่มีทายาท’ ถูกกระตุ้น”
“เออ เข้าใจแล้ว”
ชาตินี้ข้าตายด้วยโรค ไม่ใช่ความโง่ สมองยังใช้การได้
ข้าถามเจ้าไข่ตุ๋น: เจ้าระบบนี่ทำอะไรได้บ้าง
เจ้าไข่ตุ๋นรีบแสดงแผงแสงใหม่ขึ้นมาทันที มีรายการเรียงกันเป็นระเบียบ:
"วิธีได้รับคะแนน"
· คลอดทารกที่แข็งแรงมีชีวิตหนึ่งคน: +2 คะแนน
"ร้านค้าแลกคะแนน (แต่ละรายการใช้ 1 คะแนน)"
· ยาให้กำเนิดบุตร (ยาลูกสาว ยาแฝด ยาหลายคน ยาชายหญิง): หนึ่งโดสต้องตั้งครรภ์
· ยาเสริมความงาม: ความกระจ่างใสของผิวเพิ่มขึ้นถาวร ดูอ่อนกว่าวัย 5 ปี
· ยาคลอดบุตรไร้ความเจ็บปวด: ไม่เจ็บปวด ระยะเวลาคลอดสั้นลงหนึ่งในสาม
· ยาฟื้นฟูหลังคลอด: ฟื้นฟูกระดูกเชิงกราน กล้ามเนื้อหน้าท้อง มดลูก ให้กลับสู่สภาพก่อนคลอด
· ยาเพิ่มสัดส่วน: หน้าอกใหญ่ สะโพกผึ่ง เอวคอด กระชับสัดส่วน เป็นต้น
ข้าอ่านทีละบรรทัด คิดในใจ: คลอดลูกหนึ่งคนได้ 2 คะแนน
“เจ้าไข่ตุ๋น งั้นถ้าข้าคลอดทีละสามคน ก็ได้หกคะแนนสิ”
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต ได้ 2 คะแนน ระบบกำหนดตามท้อง ไม่ใช่ตามจำนวนคน”
“เจ้าไข่ตุ๋น ทำไมเจ้าไม่เหมือนระบบในนิยายที่ข้าอ่าน!”
“ต่างกันตรงไหน เจ้าบ้านเจ้าชีวิต”
“เจ้าน้อยกว่า!”
“งั้นข้าไปละ”
“เจ้าไข่ตุ๋น ข้าผิดไปแล้ว อย่าทิ้งข้าไป”
“เจ้าบ้านเจ้าชีวิต โปรดสังเกต ข้ายังมีฟังก์ชันซ่อนอยู่อีกอย่างที่ยังไม่ได้บอก”
“อะไร”
เสียงของเจ้าไข่ตุ๋นเบาลงเล็กน้อย เหมือนกลัวคนอื่นได้ยิน: ข้าสามารถดูข้อมูลบางอย่างของเจ้าได้ ระดับความชอบของโจวชิงเยียนที่มีต่อเจ้า ระดับความสนใจ รวมถึง... ตอนที่เขาสนใจเจ้า มีสัดส่วนเท่าไหร่ที่หวังให้เจ้าคลอดลูกให้
“ฟังก์ชันนี้น่าสนใจดี”
“งั้นตอนนี้ทำให้ข้าดูข้อมูลของโจวชิงเยียนหน่อยสิ”
แผงแสงของเจ้าไข่ตุ๋นเปลี่ยนไป มีตัวหนังสือหนึ่งบรรทัด:
"ระดับความชอบของโจวชิงเยียน: 60 (ค่าเริ่มต้น)"
"ระดับความสนใจเรื่องการให้กำเนิดทายาท: 90%"
“เก้าสิบ”
หมายความว่า เขามองข้าสิบครั้ง เก้าครั้งมองที่สะโพก เพราะสะโพกใหญ่คลอดลูกง่าย
ข้าทำเสียง “เชอะ” แล้วพูดกับเจ้าไข่ตุ๋น: ผู้ชายคนนี้น่ะเก่งจริงเหรอ อนุภริยาสิบเจ็ดคนก็ไม่ท้อง เมียหลวงแต่งเข้ามาสิบหกปีก็ไม่ตั้งครรภ์ ตอนที่ระบบจับคู่ให้ข้า ไม่ได้ตรวจสอบประวัติเขาหน่อยเหรอ
เจ้าไข่ตุ๋นเงียบไปสักพัก
ตัวหนังสือบนแผงแสงกระพริบ
แล้วมันก็ค่อย ๆ พิมพ์ตัวหนังสือหนึ่งบรรทัด:
"ระบบตรวจพบว่าระดับความสามารถในการให้กำเนิดทายาทของโจวชิงเยียน: อ่อนมาก (โรคอสุจิอ่อนแอ) หากไม่มีการแทรกแซงจากระบบ ในเส้นทางโลกนี้ โจวชิงเยียนจะไม่มีทายาทไปตลอดชีวิต"
สมดังที่ข้าคิดไว้
ผู้หญิงสิบเจ็ดแปดคนก็ยังท้องไม่ได้ ต่อให้ตาบอดก็ยังมองออกว่าปัญหาอยู่ที่ฝ่ายไหน แต่กฎของยุคสมัยนั้นเป็นแบบนี้ ที่ดินไม่ดีก็เปลี่ยนที่ดินได้ แต่ถ้าเมล็ดพันธุ์ไม่ดี กลับไม่มีใครกล้าพูด
พิงหัวเตียง มองแผงแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศ จู่ ๆ ก็รู้สึกขบขัน
“เจ้าไข่ตุ๋น เจ้าว่า ถ้าไม่มีข้า ตระกูลโจวจะเป็นยังไง”