เหล่าชาวตระกูลจิ้งจอกสกุลไป๋ต่างตัวแข็งค้างทั้งแถว ดุจถูกตอกติดไว้กลางท้องฟ้าดวงดาว
บ้างก็สั่นเทสันทั้งร่าง บ้างก็หน้าซีดเผือดไร้เลือดฝาด บ้างก็ถอยห่างโดยไม่รู้ตัวไปหลายก้าว
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจจนถึงแก่น
ว่าเหตุใดตำหนักสวรรค์สระหยกจึงเผชิญหน้ากันปุ๊บก็ต้องการฆ่าต้องการตี เหตุใดจึงไม่ให้โอกาสแม้แต่จะขอโทษ
ที่แท้นอกจากความผิดที่ใช้มายาหลอกลวงคุณหนูเซิ่งแล้ว ยังมีหนี้เลือดระหว่างตระกูลที่สืบเชื้อสายชิงชิวถูชานอีกด้วย
หนี้สองบาญฉะนี้รวมกันเข้า วันนี้ตระกูลจิ้งจอกสกุลไป๋คงหนีรับใหญ่ได้ยากยิ่ง
จบแล้ว พินาศแน่นอน!
นี่คือความคิดที่ผุดขึ้นพร้อมกันในใจของทุกคนแห่งตระกูลจิ้งจอกสกุลไป๋
พวกเขาไม่คิดเลยว่าที่นี่จะมีผู้สืบสายเลือดตระกูลจิ้งจอกชิงชิวถูชานอยู่ และทู่ซานฮวนอิ้งกลับดูท่าทางว่ามีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งเหลือเกินกับตำหนักสวรรค์สระหยก
นี่นางเข้าร่วมกับตำหนักสวรรค์สระหยกแล้วงั้นหรือ?
สายตระกูลทู่ซานเมื่อครั้งอดีตมิได้ถูกพวกเขาสังหารจนกระจัดกระจายแล้วหรือ?
มิได้ตายเจ็บจนเกือบสิ้นราก หลงเหลือเพียงหายใจรวกๆ แล้วหรือ?
ทู่ซานฮวนอิ้งมาถึงโลกคุนหลุนได้อย่างไร และไต่ขึ้นไปพิงพระบรรทมที่สูงส่งไร้เทียมทานอย่างตำหนักสวรรค์สระหยกได้อย่างไร?
นางมีสิทธิ์ตรงไหน?
นางไปอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างตำหนักสวรรค์สระหยกได้โดยวิธีใดกันแน่?
ชาวตระกูลจิ้งจอกสกุลไป๋แต่ละคนหน้าตาตื่นตระหนกสุดขีด สมองกลับกลอกไปด้วยข้อข้องใจและความหวาดกลัวไร้ที่สิ้นสุด แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็หาเหตุผลนี้ไม่ออก
สีหน้าของบรรพชนใบหน้าหยกและบรรพชนอีกสองคนแห่งตระกูลจิ้งจอกสกุลไป๋ในยามนี้แย่จนอธิบายไม่ถ้วน
ใบหน้าทั้งสามขาวซีดดังกระดาษ ริมฝีปากสั่นไม่หยุด ดวงตาเปี่ยมด้วยความตกใจกลัว ความสิ้นหวัง และความเงียบงันราวภัยพิบัติมาเยือนถึงตัว
วันนี้ที่พวกเขาตระกูลจิ้งจอกสกุลไป๋มาที่ตำหนักสวรรค์สระหยก ตั้งใจจะไต่กิ่งก้านสูง แต่ไม่คิดว่าจะก้าวเท้าลงไปในเหวลึกนับหมื่นสาย
ใช้มายาหลอกลวงคุณหนูเซิ่งแห่งตำหนักสวรรค์สระหยกมาก่อน แล้วลงมือกำราบสังหารสายตระกูลชิงชิวถูชานในภายหลัง