ใบหน้าชราที่เยือกเย็นราวงูพิษของผู้อาวุโสหน้าหยกซีดขาวราวกระดาษในทันที ดวงตาเต็มเปี่ยมด้วยความตื่นตระหนกและสยองขวัญที่ซ่อนกลมไม่มิด
ผู้อาวุโสเทียนจวินอีกสองนายก็หน้าเขียวคล้ำ หัวใจจมดิ่งสู่ก้นเหว
พวกเขารู้ความจริงของเหตุการณ์ในวันนั้นดียิ่งกว่าใคร ไม่คิดว่าเรื่องนี้จะถูกตำหนักสวรรค์สระหยกมองออก สิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าพวกเขาจึงมีเพียงทางตายเพียงหนทางเดียว
ส่วนชนจิ้งจอกสกุลไป๋ส่วนใหญ่กลับหน้าเลื่อนลอย ไม่รู้ไม่เห็นเลยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น
เพราะเรื่องดาบมังคลามีเพียงผู้แข็งแกร่งชั้นสูงเพียงหยิบมือของสกุลไป๋เท่านั้นที่รู้ภายใน
ชนธรรมดาเพียงคิดว่าท่านตี้จื่อทรงพรสวรรค์โดดเด่น และคุณหนูเซิ่งแห่งสระหยกทรงถูกอัธยาศัยกันถวิลหา วันนี้จึงมาขอสู่ขอ
ไม่คิดว่าเรื่องจะบานปลายกลายเป็นเช่นนี้ ทุกคนต่างคาดไม่ถึง ประเมินผิดทั้งปวง
เหล่าสาวน้อยจิ้งจอกที่ถือของขวัญต่างหน้าตกใจเสียสีระทาย เหล่าผู้พิทักษ์และผู้อาวุโสต่างหน้าด้านราวคนตาย ดวงตาเต็มไปด้วยสยองขวัญและความไม่อาจเชื่อสายตา
พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าท่านตี้จื่อของพวกเขากลับใช้มายาหลอกลวงคุณหนูเซิ่งแห่งสระหยก
และตำหนักสวรรค์สระหยกกลับรู้เรื่องนี้ครบถ้วนสมบูรณ์
คราวนี้มิใช่การมาขอสู่ขอ แต่เป็นการมาส่งตัวเองเข้าประตูนรกชัดๆ
ไป๋เมิ่งจวินทั้งร่างราวถูกสายฟ้าสวรรค์จากเก้าสวรรค์ฟาดลงบนศีรษะ สะบัดสั่นรุนแรงแล้วแข็งค้างอยู่กับที่ ใบหน้าเลื่อนลอยไร้วิญญาณ
ในจิตใจของเขาคลื่นยักษ์ซัดสาดมิรู้สิ้นสุด สมองว่างเปล่าโพล้เพล้ เหลือเพียงประโยคเดียวที่ก้องกัมปนาทไม่หยุดหย่อน
พวกนางรู้แล้ว พวกนางรู้ทั้งหมดแล้ว
คราวนี้จบแล้ว จบสิ้นแน่นอน
เขาไม่เคยคิดเลยว่าคนของตำหนักสวรรค์สระหยกจะรู้ความจริงของเหตุการณ์ในวันนั้นแล้ว
แรกทีเดียวเขายังฝังใจในความหวังสุดท้าย ฝันว่าตำหนักสวรรค์สระหยกจะเห็นแก่คำมั่นแห่งมังคลา แล้วรับเขาอย่างงดงามราชศักดิ์
ทว่าบัดนี้ความฝันนั้นถูกคำพูดเดียวของหลินชิงเสวี่ยบดขยี้จนแหลกลาญ
ในใจของผู้อาวุโสทั้งหลายแห่งสกุลจิ้งจอกไป๋ก็เริ่มตื่นตูมระส่ำระสาย