จักรวาลดาวทั้งหมายแห่งทุกภพ ผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนและอำนาจอมตะทั้งปวงต่างมองหน้ากันอย่างไร้ซึ่งคำพูด จมดิ่งสู่ความงุนงงและสับสนโดยพร้อมเพรียงกัน
พวกเขารอคอยการประกาศชื่อผู้ครองอันดับหนึ่งมาเต็มสิบวัน
คิดว่าจะเป็นนามอันสะเทือนฟ้าสะเทือนดินอันหนึ่งที่ปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่
ผลกลับออกมาเป็นเพียงสายอักษรปริศนาที่ใครต่อใครไขความไม่ออก
ห้วงจิตที่หวังสูงลิ่วตกลงสู่พื้นเช่นนี้ ช่างหนักหนาเกินกว่าจะรับได้
เมื่อเวลาผ่านไปนานหลายชั่วยาม ในที่สุดก็มีผู้หนึ่งทนไม่ได้จนคำสบถหลุดออกจากปาก เสียงนั้นเต็มไปด้วยความงงงวยและคลั่งไคล้
"บัดซบ! นี่มันอะไรกันแท้?
'ปฐวีประหลาด' อะไรกัน?
สวรรค์กำลังเล่นอะไรกันเป็นเรื่องเป็นราว?
บัญชีจุดสูงสุดแห่งวิถีจักรพรรดินี่มันจะแสดงผลได้อย่างถูกต้องบ้างหรือไม่?
ทั้งทีเป็นทองคำแห่งสวรรค์อันสง่างาม ทำไมถึงเหมือนอาวุธยุทธภัณฑ์ชำรุดพวกนั้นที่เกิดขัดข้องขึ้นมาได้ทุกวัน!"
เสียงของเขาดังก้องกางเกินไกลทั่วทั่วแวดวงดาว ก่อให้เกิดการส่งเสียงร่วมในใจของผู้คนนับไม่ถ้วน
ทุกชีวิตล้วนเต็มไปด้วยความฉงนและวุ่นวายใจ กระวนกระวายเหมือนมดบนกะทะร้อน ไม่อาจสงบได้
รอสิบวัน หวังสิบวัน ผลที่ได้กลับเป็นเพียงเช่นนี้หรือ?
ผลลัพธ์นี้ทำให้นับหมื่นนับล้านชีวิตเจ็บปวดจิตใจ จนแทบจะคลั่ง
ผู้คนนับไม่ถ้วนพยายามอย่างสุดชีวิตเพื่อถอดรหัสข้อมูลเพิ่มเติมจากสิ่งนั้น ทดลองด้วยอรรถวิชาการทำนายนานัปการ อักขระโบราณ ลายเต๋าสูญสิ้น ทุกวิถีทางเพื่อไขความหมายแห่งสัญลักษณ์เหล่านั้น
แต่ไม่ว่าจะทวนทุกวิธีเพียงใด ก็ไม่มีการตอบรับใด ๆ กลับมา
"นี่มันเรื่องอะไรกันแท้ หรือว่าสวรรค์จะพลาดอีกแล้ว?
'ปฐวีประหลาด' อะไรน่ะ หรือว่าชื่อของผู้ครองอันดับหนึ่งนี้ชื่อ 'ปฐวีประหลาด'?
แล้วสัญลักษณ์ระริกหลังจากนั้นนั่นแปลว่าอะไร?
เป็นไปไม่ได้ที่ชื่อของผู้หนึ่งจะมีแค่สองตัวอักษรว่า 'ปฐวีประหลาด' แน่นอน!
สวรรค์ทองคำ ขอความกระจ่างชัดสักครั้งเถิด!"
มีผู้หนึ่งพูดอย่างคลั่งไคล้ เสียงเต็มไปด้วยความวิตกกังวลและความร้อนรนเจ็บปวด
"ข้อมูลน้อยเหลือเกิน ใครจะเข้าใจได้เล่า?
ให้คำใบ้มากกว่านี้หน่อยไม่ได้เลยหรือ?