ท่าทีของนางถูซานเซียนหยาไม่อาจเทียบสัดส่วนของหญิงในโลกมนุษย์ได้
นั่นคือร่างแห่งสตรีผู้ก่อภัยแก่แผ่นดินอันแท้จริง เป็นจิตรกรรมชิ้นเลิศที่ช่างสร้างสรรค์ทุกสรรพสิ่งภาคภูมิใจยิ่ง ใฝ่ส่วนตัวยิ่ง และสมบูรณ์แบบยิ่ง
ร่างนางสูงสง่ายาวเรื่อยงาม แฝงกลิ่นอายแห่งความสูงศักดิ์หรูหราถึงขีดสุดทั้งองค์
นางมิใช่ผอมบางราวกระดาษ มิใช่ผอมแห้งไร้เนื้อ หากแต่งอนงามพอดิบพอดี
เพิ่มหนึ่งก็อวบเกิน ลดหนึ่งก็ผอมเกิน ทุกการเคลื่อนไหวราวกับถูกผู้สร้างสรรค์ทุกสรรพสิ่งหยิบจับสลักเกลี้ยงด้วยพระหัตถ์ตนเอง
และความสูงงามนั้นยังแฝงความสูงศักดิ์อันเป็นธรรมชาติพร้อมความกดดันอันหนักอึ้ง
ประกอบกับสีหน้าอิดโรยเจื่อนเซ็งในยามนี้ ยิ่งคล้ายนักปราชญ์เล่าขานที่ถูกเนรเทศจากแดนเซียนลงสู่โลกมนุษย์
แม้อยู่ในที่คุมขัง ความสูงศักดิ์และราชศักดิ์ในแก่นแท้ของนางก็มิได้จางหายไปแม้แต่ครึ่งเดียว
เอวบางงามของนาง แม้จะถูกซ่อนอยู่ใต้กระโปรงเซียนพิเศษกว้างใหญ่สูงส่ง ก็ยังโดดเด่นจนตราตรึงใจ
ปราศจากการรัดเอว ปราศจากสิ่งภายนอกใด ๆ ที่คุมชิด
แต่ท่วงท่าเอวนั้นก็ยังทำให้ผู้พบเห็นรู้ได้ทันทีด้วยสายตาเดียวว่า ในโลกนี้ไม่มีเส้นสายใดงดงามไร้ที่ติยิ่งกว่านี้อีกแล้ว
ลำคอบางขาวสะอาด สง่างามยาวเรียวราวนกหงส์
บ่าเรียวงามราวหยกที่ถูกสลัก โค้งงามอ่อนหวาน
ท่าทีของนางลื่นไหลสง่างามทั้งองค์ อ่อนช้อยงามพริ้ง มิดชิดมีสัดส่วน ทุกการแผ่ไหวราวกับเป็นเทพวิมานงดงามที่สุดในสรรพสิ่ง
ขาทั้งสองยาวตรงงามแทบมองไม่ชัดใต้กระโปรงขาว เนื้อผิวงามราวก้อนหยก
นางไม่อวดโฉม ไม่เคยตั้งใจ
แต่ยิ่งเช่นนั้น ยิ่งทำให้ผู้พบเห็นคลั่งไคล้เป็นบ้า
นางสวมชุดขาวสะอาด ไม่มีลวดลายวิจิตรใด ๆ ชายผ้าหล่นลงตามธรรมชาติ ห่อหุ้มร่างงามพริ้งนั้นราวน้ำไหลหลั่ง
ชุดนี้โดยสภาพแล้วเรียบง่ายถึงขีดสุด หากเป็นผู้อื่นสวมอาจดูจืดชืดไร้เสน่หา
แต่ทว่าเส้นสายท่าทีของนางกลับสง่างามยิ่งเกินไป
ฉลององค์สีขาวนั้นกลับถูกความงามของนางส่องประกายจนกลายเป็นสิ่งมารล่อลวงวิญญาณ ยิ่งส่งเสริมความงามของนางให้ตราตรึงใจยิ่งกว่าเดิม
ความงามและเสน่ห์ของถูซานเซียนหยาเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่ง และบุคลิกวิมานของนางยิ่งเป็นสิ่งที่ทำร้ายชีวิตอย่างแท้จริง