หลังกำจัดไป๋เมิ่งจวินลงได้ ราชันจิ้งจอกเงาและหยุนเซียนเหยาต่างพุ่งร่างกลับมายืนเบื้องหน้าหลินฉางคง แล้วโค้งคำนับเขาลึกพร้อมกัน
ดวงตาของราชันจิ้งจอกเงายังแดงก่ำ น้ำตายังไม่ทันแห้งสนิท แต่ในแววตากลับปรากฏรัศมีแห่งการปลดปล่อยที่สุดท้ายก็มาถึงหลังกดข่มมานานร้อยปี
นางมองหลินฉางคง เสียงสั่นเครือแต่เต็มเปี่ยมด้วยความจริงใจ
"ท่านท่านข้า ขอบพระคุณ
หากไม่ใช่เพราะท่านท่านข้าลงมือ ฮวนอิงไม่รู้ว่าจะต้องรออีกนานแค่ไหนจึงจะได้แก้แค้นเลือดนี้แทนมารดาและเผ่าพันธุ์ของตน
วันนี้ปีศาจร้ายแห่งตระกูลจิ้งจอกไป่ถูกลงโทษจนสิ้นซาก แค้นใหญ่ของสายสกุลถูซานก็ได้รับการชำระสุดท้าย
พระคุณอันใหญ่หลวงของท่านท่านข้า ฮวนอิงจะไม่มีวันลืมตราบชั่วนิรันดร์"
หยุนเซียนเหยาก็โค้งคำนับเช่นกัน ดวงตาหงส์อันเย็นชานั้นเต็มเปี่ยมด้วยความกตัญญูและความเคารพ ริมฝีปากแดงชาดเปิดออกเบา ๆ เสียงใสกระจ่างและจริงใจ
"เซียนเหยาขอขอบพระคุณรองเจ้าวัง
กับดักกลโกงสามสิบปีวันนี้ในที่สุดก็จบสิ้นลงโดยสมบูรณ์ โซ่ตรวนในใจของเซียนเหยาก็ได้รับการปลดปล่อยในที่สุด
หากไม่ใช่เพราะรองเจ้าวัง เซียนเหยาคงยังไม่รู้เลยว่าถูกหลอกลวงมานานเพียงใด ยิ่งไม่รู้เลยว่าความจริงในวันนั้นช่างน่าอับอายเพียงใด
พระคุณและความห่วงใยนี้ เซียนเหยาจะจารึกไว้ในใจ
รองเจ้าวังมีประสงค์ใด เซียนเหยาย่อมทุ่มเททุกสรรพกำลัง"
หลินฉางคงมองสองสาวที่แสดงความจริงใจและกตัญญูเช่นนั้น ก็โบกมือเบา ๆ น้ำเสียงอ่อนโยนและเรียบง่าย
"ไม่ต้องทำเช่นนี้! พวกมันคิดร้ายลวงลับ มีจุดประสงค์ไม่บริสุทธิ์ ตายแล้วก็ยังไม่สมควรได้รับการให้อภัย
พวกเจ้าทั้งสองเป็นคนของข้า ข้าย่อมเป็นฝ่ายทวงความยุติธรรมคืนให้เอง
ไม่ต้องเอามาคิดถึง ไม่ต้องพูดเรื่องตอบแทนใด ๆ ต่อจากนี้ดูแลมารดาข้ากับชิงหานพวกนางให้ดี ๆ ก็พอแล้ว"
"ค่ะ ท่านท่านข้า ฮวนอิงกับเซียนเหยา...ตลอดชีวิตนี้จะรับใช้เจ้าวังและฮูหยินน้อยอย่างดีที่สุด!"
ราชันจิ้งจอกเงาและหยุนเซียนเหยาตอบรับหลินฉางคงด้วยใบหน้าเต็มเปี่ยมด้วยความมั่นคง
หลินฉางคงเห็นดังนั้นจึงพยักหน้าพึงพอใจ
เช่นนี้แล้ว ชาวตระกูลจิ้งจอกไป่ที่เดินทางมาก็สูญสิ้นไปทั้งหมด