หลินฉางคงกางฝ่ามือออกด้วยหนึ่งเดียว กุมที่กะโหลกศีรษะของอาวุโสหน้าหยกเอาไว้อย่างแน่นหนา ใบหน้าไร้ความรู้สึกใด ๆ
เขาไม่แคร์เสียงร้องขอชีวิตอันสุดเสียงของอาวุโสหน้าหยกเลยแม้แต่น้อย
หากแต่ปล่อยฤทธาอันไร้เทียมทานทะลวงลงสู่ห้วงลึกของห้วงทะเลญาณ ค้นคืนความทรงจำทั้งปวงที่เก็บซ่อนอยู่ในจิตเทวะของอาวุโสหน้าหยกออกมาหมดสิ้น
กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ รวดเร็วจนไม่มีใดทันตั้งตัวรับ
ความทรงจำนับหมื่นปีของอาวุโสหน้าหยก
รากฐานและความลับของตระกูลจิ้งจอกแซ่ปั๋ว รายละเอียดทั้งหมดในการล้อมโจมตีสายสกุลถูซานในครั้งนั้น
ตำแหน่งที่แน่ชัดของมารดาผู้ถูกปิดผนึกไว้ แผนการกำลังกลุ่มทั้งหมดของตระกูลจิ้งจอกแซ่ปั๋วในแดนวิญญาณ และสารพัดอื่น
ทุกสรรพสิ่งปรากฏต่อหน้าจิตสำนึกของหลินฉางคงราวกับหน้าหนังสือที่ถูกเปิดออก รายละเอียดครบครัน มองเห็นได้ทั่วถึงไร้เว้น
จิตเทวะและร่างกายของอาวุโสหน้าหยกไม่รู้สึกเจ็บปวดหรือผิดปกติใด ๆ แต่ในใจกลับมีความรู้สึกสยองขวัญอันไร้เหตุผลบางอย่างกำลังคุกคามคลุ้มคลั่ง
เขารู้สึกได้ว่าความลับทั้งหมด สิ่งที่ซ่อนเร้นทั้งปวง ทุกสิ่งที่ฝังรากลึกที่สุดในก้นบึ้งของจิตใจ ล้วนถูกชายตรงหน้าคนนี้มองทะลุปรุโปร่งหมดจดในวินาทีนี้ ไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ความรู้สึกที่ถูกมองทะลุจนหมดเปลือก แม้แต่วิญญาณก็ไม่มีที่หลบซ่อน ยิ่งกว่าฆ่าเขาตายยังทำให้เขาหวาดกลัวมากกว่า
"เจ้า...เจ้าทำอะไรข้า
เจ้าใช้วิชาค้นวิญญาณกับข้าหรือ!
ความทรงจำของข้า...ความลับของข้า...เจ้าเห็นหมดแล้วหรือ?
เจ้าเป็นสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่ ต้องการอะไร!"
อาวุโสหน้าหยกตกใจจนวิญญาณแตกกระจาย เสียงสั่นเครือจนฟังไม่เป็นภาษา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความสิ้นหวังอันสุดจะบรรยาย
เขารู้ว่าตนเองจบสิ้นเต็มประการแล้ว
"ไปให้พ้นเถิด"
หลินฉางคงนิ่งเฉย ไม่ประสงค์จะพูดจามากมาย กระทั่งความสนใจที่จะมองอาวุโสหน้าหยกเป็นตาเดียวก็ไม่มี
ฤทธาอันไร้เทียมทานในมือสั่นเพียงเบา ๆ บดขยี้จิตเทวะ ห้วงทะเลญาณ และรอยประทับแห่งวัฏสงสารของอาวุโสหน้าหยกแตกกระจายสิ้นสภาพ
สีหน้าเต็มไปด้วยความสยดสยองของอาวุโสหน้าหยกแข็งค้างทันที