กระดานหมากล้อมดำเนินต่อไป
เมื่อเข้าสู่ช่วงเก็บแต้ม ความเสียเปรียบของเจียงหลีก็ค่อย ๆ ปรากฏชัด
เธอคำนวณอย่างละเอียด แทบไม่มีจังหวะผิดพลาดให้เห็น
แต่ก่อนหน้านี้เธอสละโอกาสแย่งชิงไปหลายครั้ง ช่องว่างระหว่างทั้งสองจึงค่อย ๆ กว้างขึ้น
เผยจิ่นชวนเก็บแต้มได้ช่ำชองกว่า
แม้แต่จุดเล็ก ๆ ที่ดูเหมือนไม่สำคัญ เขาก็ยังหาทางใช้ประโยชน์ได้
เจียงหลีไม่ได้รีบร้อนยอมแพ้
มือหนึ่งเท้าคาง ส่วนอีกมือคีบหมาก คำนวณความเป็นไปได้ที่เหลือทีละจุดซ้ำแล้วซ้ำเล่า
บางครั้งเผยจิ่นชวนวางหมากลง เธอก็ตอบโต้ได้แทบจะทันที
บางครั้งกลับต้องใช้เวลาคิดอยู่นาน
เขารออย่างอดทนเสมอ
จนกระทั่งหมากเม็ดสุดท้ายถูกวางลง
เจียงหลีนับแต้มใหม่อีกครั้ง
เธอแพ้แล้ว
แม้ไม่ได้แพ้ขาดลอย แต่นั่นก็ยืนยันว่าระหว่างพวกเขายังมีช่องว่างอยู่จริง ๆ
เจียงหลิวางหมากขาวในมือลงในกล่อง แล้วผ่อนลมหายใจออกเบา ๆ
“ฉันแพ้แล้ว”
เผยจิ่นชวนไม่ได้ตอบทันที
เขายังคงมองกระดานเมื่อครู่
โดยเฉพาะช่วงกลางเกม ตอนที่เจียงหลีสละหมากขาวสองเม็ดเพื่อรักษาหมากบริเวณรอบนอกเอาไว้
การแก้เกมตรงนั้นงดงามจริง ๆ
ถ้าไม่เคยผ่านการฝึกอย่างเป็นระบบ แต่อาศัยศึกษาด้วยตัวเองจนเล่นได้ถึงระดับนี้…
เขาหยิบหมากขึ้นมาสองสามเม็ด แล้วจัดวางตำแหน่งหนึ่งขึ้นใหม่
“ตรงนี้ ถ้าเธอเติมหมากตรงนี้ก่อน หลังจากนั้นจะเล่นง่ายขึ้น”
เจียงหลีก้มมอง
นิ้วเรียวยาวของเขาคีบหมากดำ วางลงทีละเม็ด
เธอมองออกอย่างรวดเร็ว
ที่แท้ตั้งแต่ช่วงกลางเกม เธอก็พลาดโอกาสดี ๆ ไปแล้ว
“ตรงนี้ฉันคำนวณตกไป”
เผยจิ่นชวนดึงมือกลับ
“เธอเป็นนักศึกษาใหม่เหรอ?”
“อืม นักศึกษารับตรงปีนี้”
เขาพยักหน้า
ที่จริงเมื่อครู่เขาก็พอเดาได้แล้ว
หญิงสาวสวมเครื่องแบบฤดูร้อนของมหาวิทยาลัยจักรวรรดิ เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกระโปรงจีบสีเข้ม เสื้อผ้าสะอาดเรียบร้อย แม้แต่ปกเสื้อก็จัดไว้อย่างเป็นระเบียบ
แม้มหาวิทยาลัยจักรวรรดิจะมีเครื่องแบบ แต่กำหนดให้สวมเฉพาะพิธีเปิดภาคเรียนกับงานสำคัญเท่านั้น
ปกตินักศึกษาส่วนใหญ่ใส่เสื้อผ้าของตัวเอง
ลูกหลานตระกูลผู้ดีมักไม่เห็นค่าเครื่องแบบธรรมดาเหล่านี้ กลับเป็นนักศึกษาฐานะลำบาก โดยเฉพาะนักศึกษารับตรง ที่เต็มใจสวมใส่ในชีวิตประจำวันมากกว่า
“เคยลงแข่งมาก่อนไหม?”
เจียงหลีส่ายหน้า
“ไม่เคย”
“เคยเรียนกับใครหรือเปล่า?”
“ไม่เคย ตอนเด็ก ๆ อ่านตำราหมากล้อมแล้วเรียนเอง หลังจากนั้นก็ศึกษาด้วยตัวเองมาตลอด”
คราวนี้เผยจิ่นชวนแปลกใจขึ้นมาจริง ๆ
“เรียนเองทั้งหมดเลยเหรอ?”
“อืม”
เขามองกระดานอีกครั้ง
เรียนรู้ด้วยตัวเองจนถึงระดับนี้ได้ นับว่าหาได้ยากมาก
“เธอมีพรสวรรค์มาก”
เผยจิ่นชวนมองเธอ น้ำเสียงอ่อนโยน
“ถ้าต่อไปได้เรียนอย่างเป็นระบบ น่าจะพัฒนาได้เร็วมาก”
เจียงหลีรู้สึกดีใจอยู่บ้าง
เธอไม่คิดว่าเผยจิ่นชวนจะประเมินเธออย่างจริงจังขนาดนี้
“ขอบคุณนะ”
เธอยิ้มบาง ๆ
คราวนี้เผยจิ่นชวนถึงได้พิจารณาหญิงสาวตรงหน้าอย่างละเอียด
เธอสวมแว่นกรอบดำขนาดใหญ่ เลนส์สีเข้มจนแทบจะบังใบหน้าไปกว่าครึ่ง
ผมหน้าม้าทั้งสองข้างยาวระใบหน้า
มองเผิน ๆ แล้วเรียกได้ว่าไม่สะดุดตาเลย
แต่พอมองให้ละเอียด กลับรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ค่อยเข้ากัน
อย่างเช่นผิวของเธอ
ผิวที่โผล่พ้นกรอบแว่นออกมาละเอียดเนียนขาวผ่อง แทบมองไม่เห็นตำหนิ
โดยเฉพาะมือคู่นั้น
ตอนเล่นหมากล้อมเมื่อครู่ เผยจิ่นชวนสังเกตเห็นอยู่หลายครั้ง
นิ้วมือของหญิงสาวเรียวยาว ข้อนิ้วงามได้รูป เล็บตัดแต่งไว้อย่างสะอาดเรียบร้อย
ยามคีบหมากสีดำ ยิ่งดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ
เจียงหลีกำลังเก็บหมาก
เธอก้มตัวลงเล็กน้อย เก็บหมากขาวที่กระจัดกระจายอยู่บนกระดานขึ้นมาทีละเม็ด
สายตาของเผยจิ่นชวนเลื่อนลงตามไป
ชายกระโปรงจีบอยู่เหนือเข่า เผยให้เห็นท่อนขาเรียวตรง ผิวขาวผ่อง แม้แต่ข้อเท้าก็ยังดูบอบบางงดงาม
แต่เมื่อมองสูงขึ้นไป ก็ยังเห็นแว่นกรอบดำอันใหญ่คู่นั้นเหมือนเดิม
เขาอดรู้สึกเสียดายไม่ได้
ตอนเจียงหลีเงยหน้าขึ้น เผยจิ่นชวนก็ยื่นมือไปช่วยเก็บหมากดำอีกฝั่งหนึ่งแล้ว
“เธอมาที่นี่บ่อยเหรอ?”
“ช่วงนี้มาบ่อยค่ะ”
เจียงหลีชี้ไปทางผนัง
“ปัญหาหมากค้างตรงนั้นน่าสนใจมาก ยากกว่าที่ฉันเคยเห็นมากเลย”
เผยจิ่นชวนมองตามไป
เขาคุ้นเคยกับปัญหาหมากค้างเหล่านั้นดีอยู่แล้ว โดยโจทย์ที่ยากที่สุดหลายข้อเป็นผลงานของนักหมากล้อมอาชีพที่มหาวิทยาลัยเชิญมาโดยเฉพาะในอดีต
ปัญหาที่เจียงหลีศึกษาก่อนหน้านี้ บังเอิญเป็นข้อที่ยากที่สุดในบรรดานั้นพอดี
เจียงหลีวางหมากเม็ดสุดท้ายลงในกล่อง แล้วหยิบกระเป๋าจากพนักเก้าอี้
“ฉันไปก่อนนะ”
“พรุ่งนี้จะมาอีกไหม?”
เจียงหลีชะงัก เงยหน้ามองเขา
“น่าจะมาค่ะ”
“กี่โมง?”
“หลังบ่ายสองครึ่งค่ะ”
เผยจิ่นชวนหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะขึ้นมา
“งั้นพรุ่งนี้มาเล่นกันอีกกระดานนะ”
นิ้วที่จับสายสะพายกระเป๋าของเจียงหลีกระชับขึ้นเล็กน้อย
“ได้ค่ะ”
เธอไม่ได้อยู่ต่อ หลังบอกลาเผยจิ่นชวนก็ออกจากห้องหมากล้อมไป
เมื่อเดินมาถึงตรงบันได เจียงหลีจึงค่อย ๆ ผ่อนฝีเท้าลง
กระดานเมื่อครู่ เธอคำนวณความเป็นไปได้ทุกอย่างที่นึกออกแล้ว แต่ก็ยังแพ้อยู่ดี
แชมป์ระดับประเทศ สมชื่อจริง ๆ
แต่สิ่งที่เธอได้ในวันนี้ก็มากเกินกว่าที่คาดไว้แล้ว
————
ตอนกลับถึงหอพัก ฟ้าก็มืดแล้ว
เธอหยิบกระดานหมากล้อมเก่าออกมาจากตู้ เลื่อนเก้าอี้มานั่ง
กระดานนี้เธอได้มาจากตลาดของมือสองในเมืองฮุยสือ มุมกระดานสึกจนขาว และหมากบางเม็ดก็เป็นของที่เธอหามาเติมเองทีหลัง
เจียงหลีอาศัยความทรงจำจัดหมากบนกระดานขึ้นใหม่ตามเกมเมื่อช่วงบ่าย
เธอจำหมากทุกเม็ดของเผยจิ่นชวนได้แทบทั้งหมด
โดยเฉพาะหมากสองสามเม็ดในช่วงกลางเกม
ตอนนั้นเธอมองเจตนาของเผยจิ่นชวนออก จึงอุดช่องโหว่ไว้ก่อน คิดว่ารับมือได้ดีแล้ว
แต่พอลองไล่เกมใหม่ตอนนี้ ถึงได้รู้ว่าตัวเองมองข้ามความเป็นไปได้อีกแบบหนึ่งไป
ถ้าตอนนั้นไม่รีบตั้งรับ แต่แย่งพื้นที่ฝั่งขวาก่อนล่ะ?
เจียงหลีหยิบหมากขาวขึ้นมาเม็ดหนึ่ง วางลงตรงตำแหน่งที่เธอลังเลอยู่นานในช่วงบ่าย สุดท้ายก็ไม่ได้เลือกเดิน
เธอหยิบหมากดำขึ้นมาอีกครั้ง แล้วลองไล่ตามแนวทางของเผยจิ่นชวนต่อไป
หลังจากผ่านไปเจ็ดแปดตา หมากขาวก็ชิงความได้เปรียบกลับคืนมาได้บ้างจริง ๆ
แต่พอเล่นต่อ ปัญหาใหม่ก็ปรากฏขึ้นอีก
เจียงหลีจ้องกระดานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เก็บหมากสองสามเม็ดเมื่อครู่กลับ แล้วลองเปลี่ยนวิธีเดินใหม่
คราวนี้สถานการณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เธออดยิ้มไม่ได้
ที่แท้หมากตานั้นก็เดินแบบนี้ได้เหมือนกัน
บางรูปแบบเธอก็เคยคิดถึงในช่วงบ่าย เพียงแต่ตอนนั้นยังคำนวณต่อไปได้ไม่ชัดเจนพอ จึงยอมทิ้งแนวทางนั้นไป
ตอนนี้ไม่มีคู่แข่งนั่งอยู่ตรงหน้า เธอกลับทำใจให้สงบ แล้วจัดวางรูปแบบการเดินที่ไม่กล้าลองทีละแบบได้
รู้ตัวอีกที กระดาษร่างข้างโต๊ะก็เต็มไปด้วยตัวหนังสือแล้ว
จนกระทั่งโทรศัพท์สว่างขึ้น เจียงหลีถึงรู้ว่าตอนนี้ตีหนึ่งแล้ว
เธอนวดต้นคอที่เริ่มปวดเมื่อย ก่อนหันกลับไปมองกระดาน
ยังมีอีกสองรูปแบบที่คำนวณไม่เสร็จ
เธอหยิบหมากขึ้นมาอีกเม็ด
วันนี้ได้เล่นหมากล้อมกับเผยจิ่นชวนจนจบกระดาน เธอดีใจมากจริง ๆ
ความรู้สึกที่ต้องทุ่มเทคำนวณอย่างสุดกำลัง พลาดเพียงนิดเดียวก็อาจตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ เป็นประสบการณ์ที่เธอแทบไม่เคยพบมาก่อน
แน่นอนว่าเธอยังอยากเอาชนะเขา
เจียงหลีก้มลงจดรูปแบบสุดท้ายลงบนกระดาษ
เผยจิ่นชวนเป็นฝ่ายชวนเธอเล่นอีกกระดานในบ่ายวันพรุ่งนี้แล้ว
วันนี้เธอทำให้เขาสนใจได้ก็เพราะฝีมือหมากล้อม
แต่คุณชายตระกูลผู้ดีอย่างเผยจิ่นชวน หากอยากหาคู่เล่นหมากล้อมแบบไหนก็ย่อมทำได้ทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?
เธอต้องทำให้เขารู้สึกว่า การเล่นหมากล้อมกับเธอเป็นเรื่องที่ยิ่งเล่นก็ยิ่งสนุก
เจียงหลีมองกระดานที่จัดวางขึ้นใหม่ตรงหน้า
วันนี้เธอแพ้ไปสี่แต้มครึ่ง
พรุ่งนี้ เธออยากลดช่องว่างนี้ลงอีกสักหน่อย