# บทที่ 28 ศิษย์ของข้ามารับข้าแล้ว
ซูหวายจิ่นตื่นขึ้นตั้งแต่เช้าตรู่
เมื่อคืนนอนไม่หลับ คิดทั้งคืน
จนกระทั่งเขายืนยันกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่านี่คือเรื่องจริง บุกโต้กลับจริง อวี๋ลิ่งยึดผืนดินเล็กๆ กลับคืนมาได้แล้ว...
เขาถึงได้รู้ว่า รุกกับรับสลับขั้วแล้ว!
"พวกมันไปได้ ข้าก็ไปได้ พี่น้องแห่งซาเอ่อร์หู่ รอข้าด้วย ข้ามาเก็บศพพวกเจ้าแล้ว เก็บศพแล้ว!"
"ขออภัยอย่างยิ่ง ข้ามาช้า ข้ามาช้าอีกแล้ว!"
ท่ามกลางเสียงพึมพำ ในที่สุดซูหวายจิ่นก็ผล็อยหลับไป
คืนนี้ พี่น้องเหล่านั้นไม่ได้มาหาเขา
เมื่อเทียบกับท่าทางเรื่อยเปื่อยไม่เอาจริงเมื่อก่อน วันนี้เขามีความเคารพศรัทธาและความเคร่งขรึมมากขึ้น
เสื้อหนังที่เต็มไปด้วยคราบน้ำมันและคราบเลือดถอดออก เขาเปลี่ยนใส่ชุดหรู
พื้นแดงเกล็ดทอง ปลาบินเตรียมทะยาน!
หัวมังกรตัวปลาที่ปักด้วยดิ้นทองเลื้อยโลดอยู่บนเสื้อ ยามเคลื่อนไหวเกล็ดก็วาววับ ยามยืนนิ่งบารมีก็บังเกิดเอง
ความงามของชุดเฟยอวี๋ ราวกับเปลวไฟที่ลุกโชน เคร่งขรึม เร่าร้อน ไม่อาจแตะต้อง
มันเป็นทั้งพระกรุณาอย่างสูงสุด และคำประกาศแห่งความตาย
ความงามของชุดหรู ทำให้คนกลั้นหายใจ และก็ทำให้คนสั่นสะท้าน
ชุดเฟยอวี๋ของจิ่นอีเว่ยของแท้
กาโลหะตรงหน้าพวยไอน้ำร้อน
ในกา มีมีดเล็กสิบกว่าเล่มขนาดต่างๆ กันพลิกคว่ำพลิกหงายไม่หยุดภายใต้แรงดันของฟองอากาศ
เสิ่นอี้บอกว่าอันที่จริงมีดเล่มเดียวก็พอ ไม่ต้องใช้มากมายขนาดนั้น
แต่ซูหวายจิ่นก็ยังดื้อรั้นเตรียมไว้มากมาย
นี่ก็คงเป็นพวกนักเรียนไม่เก่งแต่มีอุปกรณ์เยอะนั่นแหละ
เพื่อเฉลิมฉลองการเปิดงานครั้งแรกของตัวเอง เพื่อให้แน่ใจว่างานเปิดจะราบรื่น ไม่กลายเป็นเรื่องเลือดตกยางออกใหญ่โต เขายังไปหาหลัวซินให้ดูฤกษ์ดีอีก
ทำให้หลัวซินโกรธจนตัวสั่นไม่หยุด
คนในตระกูลดูฮวงจุ้ยได้ ดาวดูได้ คำนวณฤดูกาลเกษตรได้ ฯลฯ...
มีแค่อย่างเดียวที่ไม่เคยดู คือดูฤกษ์ดีให้พวกรสนิยมพิศดารที่จะไปตอนคน! คราวนี้ถือว่าทำลายกฎล่ะ!
แต่เมื่อเห็นชุดเฟยอวี๋แล้วเขาก็ยอมอ่อนข้อ
เพราะชุดเฟยอวี๋ของจิ่นอีเว่ยนั้น เส้นไหมทุกเส้นล้วนถักทอจากชีวิตของขุนนางใหญ่และผู้ดีมีเงิน
"ควบคุมน้ำแล้วหรือยัง?"
"ควบคุมแล้ว ปากหมอนั่นแห้งจนหนังลอกแล้ว!"