# บทที่ 54 ไม่หลบเลี่ยงอีกต่อไป
ซานไห่กวนส่งคนมาแล้ว พวกเขาส่งแผนที่กำลังพลของเผ่าเคออ่อร์ชิ่นกลับมา!
เทียบกับข้อมูลที่หลิวโจวและซูหวายจิ่นรวบรวมไว้...
ทันใดนั้นทุกคนก็ค้นพบว่าความเข้าใจเกี่ยวกับทุ่งหญ้าของฝั่งซานไห่กวนนั้น เรียกว่า "ตื้นเขิน" ได้เลย!
น้อย และไม่ครบถ้วน!
ในข่าวกรองของหลิวโจวและคนอื่นๆ เผ่าเนิ่นเคออ่อร์ชิ่นเข้าข้างพวกเจี้ยนหนูโดยสมบูรณ์แล้ว แม้กระทั่งเวลาที่เป็นพันธมิตรและยอมสวามิภักดิ์ก็สืบออกมาได้!
ในรายงานทางทหารของฝั่งซานไห่กวน เผ่าเคออ่อร์ชิ่นยังคงโลเล!
นั่นก็หมายความว่าทูตของเผ่าเคออ่อร์ชิ่นยังคงหลอกลวงต่อไป!
เรื่องจำนวนกำลังพลของเผ่าเคออ่อร์ชิ่น ตัวเลขไม่ตรงกัน หลิวโจวประเมินว่าเป็นทหารม้าเบาราวแปดพัน ทหารราบราวสี่พัน
แต่ของฝั่งซานไห่กวน...
แค่ทหารม้าก็มีถึงสามหมื่น!
"นี่มันพูดจาเหลวไหล แม้แต่หลินตันเข่อหานยังไม่มีทหารม้าสามหมื่น ถ้าเผ่าเคออ่อร์ชิ่นของเขามีทหารม้าสามหมื่นจริง ทุ่งหญ้าคงเปลี่ยนเจ้าของไปนานแล้ว เขาจะยังไปเป็นหมาของพวกเจี้ยนหนูอีกหรือ?"
สยงถิงปี้เหลือบมองรายงานทางทหารที่หน่วยสอดแนมส่งมา แล้วพูดเสียงเบาว่า:
"ตัวเลขกำลังพลมีปัญหา แต่แผนที่กำลังพลไม่มีปัญหาอะไร ตอนนี้เราแค่ต้องรอ รอให้พี่ชุนส่งข่าวมาก็จะประมาณการได้!"
ซุนฉวนถิงพยักหน้าแล้วพูดว่า: "เช่นนั้นก็ให้คิดตามกำลังหนึ่งหมื่น!"
"ดีมาก!"
การประชุมสั้นๆ จบลง ทุกคนเริ่มไปกินข้าว ซุนฉวนถิงเป็นคนสุดท้ายที่ไป เขาต้องจัดวางกระบะทรายใหม่
เขาจัดวางตามที่เผ่าเคออ่อร์ชิ่นมีทหารม้าสามหมื่น!
หากมีจริง ศึกนี้จะสู้อย่างไร!
จั่วเหลียงอวี้ถือชามใบใหญ่กินดังฟู่ฟ่า นี่เป็นชามที่สองแล้ว อีกเดี๋ยวเขาก็จะเตรียมกินชามที่สาม
ก็แค่เรื่องปล่อยให้กินเต็มที่ข้อนี้...
จั่วเหลียงอวี้ก็รู้สึกชอบอวี๋ลิ่งมาก!
"พี่เฉา ไม่คิดว่าจะเจอท่านที่นี่ ถ้าอย่างนั้นท่านสยงก็อยู่ที่นี่ด้วยสิ รอข้ากินเสร็จ ท่านพาข้าไปคารวะได้หรือไม่!"
"ข้าหวังว่าเจ้าจะเก็บเป็นความลับ!"
"เช่นนั้นข้าจะอธิบายว่าท่านอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"
"ข้ามาเยี่ยมหลานชายข้า!"
"เฉาเปี้ยนเจียว?"
"อืม!"
จั่วเหลียงอวี้คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า