# บทที่ 26 นี่คือเหยื่อล่อ
ทันทีที่หน่วยสอดแนมปะทะกัน นั่นหมายความว่าสงครามกำลังจะเปิดฉากแล้ว!
ข่าวกรองของพวกเจี้ยนหนูละเอียดมาก ความเร็วในการตอบสนองของพวกเขาก็สูงเหลือเกิน พวกเขาคำนวณจุดประสงค์ของอวี๋ลิ่งและคนอื่นๆ ได้ตั้งแต่แรกเริ่มแล้ว
พวกเจี้ยนหนูเริ่มระดมพลภายในฐานที่มั่นรูปตัวยู
พวกเขาอาศัยป้อมปราการและความได้เปรียบทางภูมิประเทศมาบั่นทอนอวี๋ลิ่ง
หวงไท่จี๋กับพวกวางแผนไว้แล้วว่าคนพวกนี้ต้องบุกโจมตีให้จบเร็วที่สุดแน่
ระยะทางไกลขนาดนี้ เสบียงคือปัญหาใหญ่ที่สุด
ยิ่งถ่วงเวลานาน เสบียงของฝั่งอวี๋ลิ่งก็จะยิ่งร่อยหรอ ความกดดันก็ยิ่งมาก ขวัญกำลังใจก็ยิ่งสั่นคลอน
พอถึงจังหวะเหมาะเมื่อไหร่ ก็ค่อยฮุบกินเข้าไปคำเดียว
สถานการณ์ปกติก็เป็นเช่นนี้ การคำนวณนี้ถือว่าสมเหตุสมผล มีจุดผิดพลาดเพียงจุดเดียวคือความต่างชั้นทางยุทโธปกรณ์ระหว่างข้าศึกกับเรา!
การปะทะกันของหน่วยสอดแนมคือการเผชิญหน้ากันโดยตรงทางยุทโธปกรณ์
ท่านหลิวตูไม่อ้วกแล้ว
พูดให้ถูกคือหลังจากที่เขาฆ่าพวกเจี้ยนหนูตัวแรกเสร็จ เขาก็ปรับจังหวะได้
อวี๋ลิ่งบอกว่านี่คือสายเลือดตระกูลเขาที่ตื่นขึ้นแล้ว อีกไม่นานก็จะยืนหยัดด้วยลำแข้งตัวเองได้
จะได้เป็นจอหงวนบู๊ในกองทัพเหมือนปู่ของเขายังไงล่ะ!
คำชมนี้ทำให้หลิวตูดีใจสุดขีด
เพราะคนที่ชมเขาคืออวี๋ลิ่ง และเพราะปู่ของเขาหลิวถิงเป็นจอหงวนบู๊ที่หายากยิ่ง!
พวกหน่วยสอดแนมของเจี้ยนหนูตอนนี้ลำบากมากแล้ว
พวกนั้นกลับมาอีกแล้ว พวกมันยังสู้ไม่ได้เหมือนเดิม
อาวุธก็สู้คนอื่นไม่ได้ อาวุธไฟก็สู้คนอื่นไม่ได้ แม้แต่เส้นทางก็ยังถูกคนอื่นเขาคำนวณไว้ตายตัว
พวกมันสงสัยไม่ใช่ครั้งสองครั้งแล้วว่ามีสายสืบอยู่ในกลุ่มตัวเอง
ที่น่าขยะแขยงที่สุดคือ ศพของเพื่อนร่วมทีมถูกแขวนอยู่บนต้นไม้ แต่พวกมันกลับไม่กล้าเข้าไปช่วย
บนศพมีระเบิดสะเทือนฟ้าก็ไม่พูดถึง รอบๆ ศพยังอาจจะมีกับระเบิดอยู่
ลากศพกลับมาหนึ่งศพ อาจต้องเสียชีวิตที่มีชีวิตอีกหนึ่งหรือหลายชีวิต
อวี๋ลิ่งครั้งนี้เอาทุ่นระเบิดมาใส่ในสนามรบด้วย
คนแรกที่ประยุกต์ใช้งานจริงและปรับปรุงทุ่นระเบิดแบบกระตุ้นคือชีจี้กวง