# บทที่ 103 บัณฑิตทำลายชาติ
นางกำนัลแซ่หม่าตายแล้ว กระโดดทะเลสาบฆ่าตัวตาย!
นางเค่อไม่ได้ลงมือ เหล่าสาวใช้กำยำข้างกายนางเค่อก็ไม่ได้ลงมือ!
นางกำนัลแซ่หม่ากลับไปอยู่ข้างๆ จางซิ่วหนี่หวีผมให้ซิ่วหนี่เสร็จแล้วต่างหากถึงกระโดดทะเลสาบฆ่าตัวตาย
การตายของนางทำให้ข่าวที่นางเค่อถูกเรียกกลับมารับใช้แพร่สะพัดไปทั่วราชสำนัก
นางกำนัลแซ่หม่าฆ่าตัวตายก็จริง
แต่ทุกคนกลับพากันโยงการตายของนางไปอยู่บนตัวนางเค่อโดยไม่รู้ตัว
นางเค่อเองก็ไม่อธิบาย นางกำลังครุ่นคิดอย่างถี่ถ้วนว่าข่าวลือพวกนี้มาจากไหน
นางเตรียมจะฆ่าคนจริงๆ แล้ว
นางพบว่ากลุ่มนางกำนัลมีปัญหาใหญ่มาก
จูโหยวเซี่ยวไม่ได้เอ่ยปาก เหมือนไม่รู้เรื่องนี้ พระองค์ขังพระองค์เองอีกแล้ว!
พระองค์กำลังสวดภาวนาให้เหลียวตงผ่านพ้นปีนี้ไปได้อย่างสงบราบรื่น!
ใกล้งวั้นซิ่นเจี่ยงหรง(เทศกาลปีใหม่)จะถึงแล้ว แต่ในวังกลับเกิดเรื่องใหญ่ถึงชีวิต
แม้ทุกคนจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ต่างก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกอึดอัดราวกับพายุจะมา
ความรู้สึกอึดอัดนี้เมื่อเทียบกับเหลียวตงแล้วไม่นับเป็นอันใดเลย
พวกเจี้ยนหนูแห่งเหลียวตงอาศัยช่วงอากาศหนาวจัดทำทีท่าจะเปิดศึกตัดสินครั้งใหญ่แล้ว
ข้อนี้สอดคล้องกับ "การคาดการณ์" ของหวังฮว่าเจินมาก เขาอยากบดขยี้พวกเจี้ยนหนูในสนามรบซึ่งๆ หน้าเหลือเกิน!
เขารอไม่ไหวที่จะได้เห็นภาพพวกเจี้ยนหนูถูกเขากดดันรุกไล่!
นู่เอ่อร์ฮาชื่อที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็อยากลองเชิงดูว่าหวังฮว่าเจินมีฝีมือมากน้อยแค่ไหน
แม้เขาจะรู้ว่าซุนเต๋อกงได้แปรพักตร์มาแล้ว แต่เขาที่อ่านสามก๊กจนขึ้นใจกลับหวาดระแวงว่านี่คือการแสร้งยอมจำนน!
"สั่งให้กองทัพชาวฮั่นกองธงขลิบน้ำเงินโจมตีหยั่งเชิง!"
นู่เอ่อร์ฮาชื่อยังคงกังวล กังวลว่าหากยกทัพทั้งหมดเข้าตีแล้วจะถอนตัวออกมาไม่ได้
กลัวชนเผ่าต่างๆ ทางปีกซ้ายของทุ่งหญ้า แล้วก็กลัวเหวียนเข่อลี่ทางปีกขวาบุกเข้ามากะทันหันด้วย
ระหว่างสองสิ่งนี้ สิ่งที่เขากลัวที่สุดคือเหวียนเข่อลี่ ตาเฒ่านี่นิ่งเกินไป รุกคืบหน้าทีละก้าวอย่างมั่นคง
วางแผนรัดกุมจนเขาไม่รู้จะเริ่มตอดที่ไหน
ดังนั้น เขาจึงต้องการหยั่งดูลู่ทาง!