# บทที่ 104 เช่นนี้ท่านพอใจหรือยัง?
“ขอให้กิจการทั้งปวงนับจากนี้ ล้วนประเสริฐกว่าเก่า; ชีวิตแข็งแรง ปรีดาปีใหม่...”
ฝูงชนส่งเสียงกู่ร้องด้วยความยินดี!
ต่อให้คนข้างหลังไม่ได้ยินหรอกว่าในปีใหม่นี้ผู้ใหญ่บ้านอวี๋อวยพรว่าอย่างไร แต่ก็ต้องร้อง "ดี" ออกมา!
ตรุษมาเยือนแล้ว ศกใหม่มาถึงแล้ว!
ถนนในเมืองกุยฮวาครื้นเครงเป็นที่สุด คนที่ไม่ติดธุระต่างพากันออกมาเดินฉลองปีใหม่
แม้บรรยากาศปีใหม่จะไม่เต็มเปี่ยมนัก...
แต่ความครึกครื้นนี้ต้องไปร่วม
"ท่านหวัง สวัสดีปีใหม่ขอรับ!"
"โอ้โฮ ท่านจ้าวก็มาแล้ว ท่านจ้าวสวัสดีปีใหม่!"
จ้าวปู้ชี่ยิ้ม ยืนขวางหน้าเซียวอู่อย่างเป็นธรรมชาติ หัวเราะว่า:
"ท่านเซียวสวัสดีปีใหม่!"
เซียวอู่ยิ้มจนปากฉีก ลืมไปเลยว่ามีคนมาแทรกคิว
ท่านพ่อเริ่มแจกเงินอั่งเปา คนมาขออั่งเปากันมากเหลือเกิน ตอนแรกก็เป็นเด็กในเมืองกุยฮวา
พอเซียวอู่ไปยืนตรงปลายแถว หวังฝู่เฉินก็มา!
เมื่อหวังฝู่เฉินมาแล้ว พวกพี่น้องในกองทัพก็ต้องมาเป็นธรรมดา!
ตอนแรกท่านพ่อใช้เศษเงิน พอเห็นคนมากขึ้นจนรับมือไม่ไหว ก็เริ่มใช้เหรียญทองแดง
พอแถวยาวจนมองไม่เห็นปลาย อวี๋ลิ่งก็ออกมาไล่ตี!
ทุกคนร้องเอะอะหนีกระเจิง
ติดบานประตูเทพพิทักษ์ก็ต้องมี เพราะยึดมั่นในลัทธิจูจื่อ ต้าหมิงนิยมใช้เทพเซินซูและอวี้เล่ยสององค์แรกสุดเป็นเทพพิทักษ์ประตู!
ภาพปีใหม่ดูลายเก่าย้อนยุค
ชาวต้าหมิงจะฉลองปีใหม่ ชาวทุ่งหญ้าที่ตั้งรกรากในเมืองก็เริ่มหัดฉลองปีใหม่ด้วย
ปีนี้สำหรับหลายคนเป็นปีใหม่ และเป็นการฉลองปีใหม่ครั้งแรกในชีวิต!
"ข้าไม่อยากเป็นทาสเลี้ยงสัตว์อีกแล้ว!"
ชาวฮั่นในเมืองอธิษฐาน พวกเขาก็อธิษฐานบ้าง
ชาวฮั่นในเมืองเริ่มเซ่นไหว้บรรพบุรุษ พวกเขาก็หัดทำตามธรรมเนียมฮั่น เริ่มเซ่นไหว้อวี๋ลิ่ง
คนที่เบิกบานที่สุดต้องเป็นหู่พั่ว!
ในวันคึกคักนี้ นางได้เข้าตระกูลอวี๋ นับแต่นี้นางคือคนตระกูลอวี๋แล้ว
เด็กสาวโง่เขลาฟังเสียงเอะอะข้างนอก ไม่มีความอาลัยจากไปแม้แต่น้อย ใจร้อนอยากจะออกไป
"ฮูหยินรอง ฮูหยินรอง..."
เสียงเรียกข้างนอกดังไม่ขาด หู่พั่วนั่งฟังอยู่ในห้อง ใจหวานชื่น
จาปู้มองดูลูกสาวที่ถูกแต่งตัว ในใจขื่นขมไม่น้อย
เพื่อให้ถูกธรรมเนียม จาปู้ก็เตรียมข้าวของไว้มากมาย!