# บทที่ 100 ทางเลือกในการเลือกข้าง
หวังกงฉั่งดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง
สี่กองอวี้หม่าาที่บุกเข้าไปนึกไม่ถึงว่ามันจะระเบิดอีก คนกลุ่มใหญ่ปลิวขึ้นฟ้า
ลู่รู่หลินกระชากหมวกเหล็กออก ถือเครื่องมือดับเพลิงพุ่งเข้าไปข้างในทันที
คนด้านหลังเห็นดังนั้นก็คำรามพลั้งพุ่งเข้าไปเช่นกัน วินาทีนี้สี่กองอวี้หม่ากำลังพนันว่าดวงใครจะแข็งกว่ากัน!
"ค้นให้ข้า ค้นอย่างละเอียด ให้ตายสิ ข้าจะเอามัน!"
"เฉาหวาฉุน ถ้าครั้งนี้ปล่อยให้โจรหนีไปได้ ข้าจะควักลูกกะตาหลุด!"
เฉาหวาฉุนตั้งใจจะตะโกนบอกกู้เฉวียนให้รีบตามขึ้นมา แต่คำพูดถึงริมฝีปากก็นึกขึ้นได้ว่ากู้เฉวียนไปแล้ว หันไปแผดเสียงดังลั่นใส่คนข้างหลัง:
"ตามข้ามา~~~"
ไหลไฉที่พุ่งเข้ามาถึงแล้วหดคอกลับ หมุนตัววิ่งกลับไป
เขาไม่รู้ว่าตรงตำแหน่งนี้ของหวังกงฉั่งเป็นผู้เชี่ยวชาญคนไหนเลือก ถึงต้องเอาลานทำดินปืนมาตั้งไว้ใกล้เมืองหลวงนัก
"แน่ใจนะว่าไม่ผิด?"
ซิ่งเย่พยักหน้าจริงจัง กล่าวอย่างเคร่งขรึม:
"นายท่าน ที่นี่คือลานทำดินปืน ทุกคนรู้ว่าในนี้มีดินปืน ถ้าเป็นฝีมือคน พวกมันต้องหนีออกทางทะเลสาบไท่ผิงแน่!"
"นำทาง!"
ทะเลสาบไท่ผิงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของหวังกงฉั่ง
ก่อนหย่งเล่อจะย้ายเมืองหลวง หวังกงฉั่งเดิมคือลานหล่อหม้อ หลังย้ายเมืองหลวงจึงเปลี่ยนเป็นที่ผลิตดินปืนโดยเฉพาะ!
ดังนั้น หวังกงฉั่งจึงเรียกว่าสำนักดินปืน
ตอนเริ่มก่อตั้ง คนของกรมโยธาก็กลัวดินปืนจะระเบิด
แม้จะตั้งลานดินปืนไว้ในเมือง แต่พวกเขาก็ตั้งอย่างระมัดระวังอยู่ที่มุมตะวันตกสุดของเมือง
เพื่อความปลอดภัยยิ่งขึ้น ยังสร้างวัดขึ้นโดยเฉพาะเรียกว่าเทียนเซียนอานไว้ปราบ
เพราะเป็นวัดที่ทางการสร้างขึ้น เชิญเทพพุทธเจ้ามา ธูปเทียนจึงคึกคัก
จากหย่งเล่อถึงตอนนี้ล่วงมาเกือบสองร้อยปีแล้ว เหล่าช่างฝีมือที่นี่ตั้งรกรากลงหลักปักฐาน เพราะเหตุนี้จึงมีตรอกซอยถี่แน่นขึ้นมามากมาย
เพราะคนมาก สถานการณ์ที่นี่จึงซับซ้อนขึ้น