# บทที่ 53 ประเดิมสะเทือนขวัญ
"เจ้าจะเกิดเรื่องใหญ่แล้ว..."
เฉียนเชียนอี้เข้าใจดีกว่าอวี๋ลิ่งว่าคลื่นลมในจิงเฉิงนั้นเป็นคำพูดที่แฝงเจตจำนองสังหารเพียงใด
การพูดประโยคนี้ออกมาได้ นั่นคือเตรียมเปิดศึกแล้ว!
"มาเลย ต่างคนต่างก็แบกหัวอยู่บนบ่า ข้าไม่เชื่อหรอกว่าฟันลงไปบนตัวเขาจะมีประกายไฟ!"
"เฮ้อ นี่มันจิงเฉิงนะ!"
"ใช่ นี่คือจิงเฉิงของทุกคน เหตุใดท่านจึงพูดกับข้าว่าคำนี้ไม่ถูกต้อง"
เฉียนเชียนอี้คิดว่าอวี๋ลิ่งเปลี่ยนไปแล้ว แท้จริงหาได้เปลี่ยนไม่
การฉีกหน้ากับหานกว่างเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย การฉีกหน้ากับพวกเขาเป็นเรื่องใหญ่หลวงนัก คนพวกนี้หาใช่คนเดียวโดดเดี่ยวไม่
มันคือเทพเจ้าที่คิดว่าตนเองทำได้ทุกสิ่ง!
เรื่องราวมากมายที่เกิดขึ้นในต้าหมิง ล้วนมีเงาของพวกเขาอยู่เบื้องหลัง
พวกเขาค่อยๆ สลัดโซ่ตรวนที่องค์หงอู่คล้องคอพวกเขาไว้ในยุคหงอู่
จากหายใจได้ ไปจนถึงปล่อยมือออกมา แล้วจนถึงตอนนี้กลายเป็นเจ้าถิ่น
องค์หงอู่สวรรคต เจี้ยนเหวินคือการลงมือครั้งแรกของพวกเขา
องค์หงอู่เคยหารือเรื่องภัยแฝงของอ๋องชายแดนกับฮ่องเต้เจี้ยนเหวิน
ตอนนั้นแนวคิดของฮ่องเต้เจี้ยนเหวินคือ "ผูกใจด้วยคุณธรรม ควบคุมด้วยจารีต หากไม่ได้ผลก็ลดหย่อนดินแดน หากไม่ได้ผลอีกก็เปลี่ยนตัวบุคคล"!
องค์หงอู่พอพระทัยอย่างยิ่งต่อแนวคิดนี้ แต่ในความเป็นจริงเล่า...
องค์ไท่จู่สวรรคต เจี้ยนเหวินขึ้นครองราชย์ แรกสุดแก้ไข "กฎหมายต้าหมิง" แล้วยกเลิกโทษอาญาใน "ต้าเก้า"
จากนั้นเริ่มการลดทอนอำนาจอ๋องชายแดน เริ่มจากคนที่คุกคามน้อยที่สุด ฆ่าคนที่ฆ่าได้ง่ายที่สุด ทั้งยังป้ายชื่อเสียงที่เลวร้ายที่สุดให้
ผลคือ ในประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาไม่เคยมีอ๋องชายแดนคนใดก่อกบฏสำเร็จภายใต้การรวมแผ่นดินเป็นหนึ่งเดียว ฮ่องเต้หย่งเล่อกลับทำสำเร็จ!
กลเม็ดในเรื่องนี้ลึกซึ้งนัก
ตอนนี้พ่อค้าเกลือรวยเกินไปแล้ว เฉียนเชียนอี้กลัวว่าอวี๋ลิ่งจะไม่เข้าใจ
หานกว่างเพิ่งไปไม่นาน อวี๋ลิ่งที่เพิ่งไปส่งเหลียงเหลียงจวินก็ถูกสังหาร
เพิ่งก้าวออกจากประตูใหญ่ ขณะก้มตัวจะมุดเข้าคานหาม...
เกาทัณฑ์ยาวหลายดอกพุ่งเข้ามาฉับพลัน