# บทที่ 52 ทะเล พ่อค้าทะเล!
"ใช่ท่านสยงถิงปี้หรือไม่?"
ตอนที่พี่ชุนพาคนเริ่มกวาดล้างทีละคืบทีละศอก ก็พบห้องใต้ดินแห่งหนึ่ง
เมื่อเปิดห้องใต้ดิน ทุกคนจึงพบว่าข้างในเต็มไปด้วยคน!
ล้วนเป็นชาวฮั่น สวมเสื้อผ้าแพรพรรณอย่างดี
ชายชราคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จักมุดออกมาจากห้องใต้ดิน ดูเหมือนเขาจะจำสยงถิงปี้ได้ และเริ่มทำความเคารพ!
สยงถิงปี้ค่อนข้างเสียใจที่ตัวเองมาร่วมสนุก!
คนในห้องใต้ดินมากมาย พวกที่มุดออกมานับร้อยแล้ว!
สยงถิงปี้รู้ว่าคนเหล่านี้ทำอะไร พวกเขาล้วนมาหาร่ำรวย
เหลียวตงอุดมไปด้วยโสม หนังเซเบิล เมื่อเผชิญกับผลกำไรมหาศาล ก็ย่อมมีพ่อค้ากล้าเสี่ยง!
โสมป่าเล็ก ๆ ร้อยปีเพียงต้นเดียว แลกเปลี่ยนธัญพืชได้หลายพันชั่ง!
โสมป่าต้นน้อย ๆ นี้ส่งไปถึงจิงเฉิง ส่งไปถึงตระกูลใหญ่ทางใต้ แค่รากโสมเล็ก ๆ รากเดียวก็มีค่าหาซื้อไม่ได้
ต่อหน้าความตาย มีคนไม่สนใจว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่!
ขอแค่มีชีวิตยืนยาวขึ้นอีกสิบวันหรือห้าวัน ก็มีคนยินดีจะจ่ายเงินซื้อ!
ต่อหน้าความตาย ยิ่งมีเงิน ก็ยิ่งอยากฝืนชะตาลิขิต
ผลประโยชน์ที่เกี่ยวข้องตรงกลางนี้ใหญ่หลวงนัก ต่อให้แผนสามด้านจะสังหารผู้คนไปมากมาย แต่ก็ยังคงมีขุนนางแอบเปิดด่าน ปล่อยให้พ่อค้าออกไป
จริง ๆแล้วทางทุ่งหญ้าฝั่งนี้ยังดีอยู่ ที่บ้าคลั่งที่สุดคือบนท้องทะเล
ในใจของสยงถิงปี้มีลางสังหรณ์อย่างหนึ่งที่ตนเองเชื่อมั่นอย่างยิ่งแต่ไม่กล้าบอกใคร นั่นคือจะมีคนลงมือกับเหวียนเข่อลี่
เหมือนเช่นที่ทำกับตนเองในตอนแรก
ถวายฎีกากล่าวโทษ ใส่ร้ายป้ายสี ปรักปรำ เปลี่ยนเหวียนเข่อลี่ให้เป็นพวกของตัวเอง...
สยงถิงปี้ชัดเจนกว่าใคร...
ในทะเลมีกลุ่มคนที่บ้าคลั่งยิ่งกว่า "โจรงาช้าง" "ขโมยเกลือ" "พ่อค้าทะเล" ฯลฯ...
เสบียงจำนวนมากของเหลียวตงส่งออกไปล้วนอาศัยการขนส่งทางทะเลที่สะดวก
เหวียนเข่อลี่ควบคุมเติงไหล หมาเหวินหลงปักตะปูลงไปที่เกาะผีตาน!
พ่อค้าทะเลเดินทางผ่านด่านต้าหมิงจะพบเหวียนเข่อลี่ พวกเขาอ้อมไปทางโชซ็อนนั่นก็จะพบหมาเหวินหลง
ดังนั้น ผลลัพธ์ของสองคนนี้คาดเดาได้อยู่แล้ว!
ทำไมทุกคนถึงพากันบอกว่าอวี๋ลิ่งก่อกบฏ!