# บทที่ 33 ตัวจริงของหลิวโจว
"ใต้เท้าหลิวโจว?"
ม้าศึกตัวหน้าพลันทะยานขึ้น ม้าศึกตัวหลังเร่งตามมาติด ๆ
ท่ามกลางเสียง "ชะ" ที่ดังต่อเนื่อง ม้าศึกหลายตัวตีคู่เรียงหน้ากัน ผยองย่างเข้าสู่ตลาดอันโกลาหล
หลิวโจวมองลงมาจากที่สูงจับจ้องผู้คนในตลาด ควบม้าค่อย ๆ เคลื่อนไปข้างหน้า
วินาทีนี้ปลายจมูกของหลิวโจวเชิดขึ้นด้วยความหยิ่งยโส!
ตั้งแต่กลับมาถึงจิงเฉิง เขาไม่เพียงคืนสู่ตำแหน่งเดิม แต่ยังได้เสื้อแพรลายหมีเหินมาครอง
ตอนนี้หลิวโจวหมายปั้นตำแหน่งสืบทอดตระกูล!
นับแต่ข่าวหลินตันเข่อหานปราชัยครั้งใหญ่กระจายออกไป ฟากฟ้าแห่งทุ่งหญ้าก็เปลี่ยนไป แคว้นใหญ่ ๆ ตั้งตัวเป็นอิสระหรือไม่ก็เคลื่อนพลขึ้นเหนือไป แคว้นเล็กรวมกลุ่มกันหรือไม่ก็ก้มหัวอ่อนน้อม
ส่วนฝั่งแม่น้ำเหลียวโน่น หรือแม้แต่เหลียวตงทั้งหมด...
พวกเจี้ยนหนูที่อำนาจกำลังพุ่งแรงกลับเงียบเชียบอย่างร้ายกาจ กำลังเร่งย่อยผลพวงจากศึกกว่างหนิง
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงฤดูใบไม้ผลิที่ทุกสิ่งเริ่มผลิบานเช่นนี้!
การหว่านเมล็ดในฤดูใบไม้ผลิจึงดูสำคัญอย่างยิ่ง
ผลร้ายหลังการเข่นฆ่าปรากฏแล้ว ผืนดินกว้างใหญ่ไร้ผู้คนทำไร่ไถนา
อีนูได้ย้ายประชากรที่เหลือในเหลียวซีไปยังเหลียวตง โดยมีถ่งหย่างซิ่ง หลี่หย่งฟาง และนายทัพชาวฮั่นคนอื่น ๆ เป็นผู้รวบรวมจัดการ
ที่มันทำเช่นนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อเพาะปลูก
เมื่อย้ายชาวฮั่นลงใต้ ชาวแปดกองธงก็จะอพยพลงใต้ไปยังเหลียวตงเป็นจำนวนมาก
เช่นนี้ก็จะย่นระยะทางในการโจมตีต้าหมิงลงอย่างมาก ลดการสูญเสียเสบียงอาหารระหว่างทาง
เป้าหมายของมันไม่ใช่เหลียวตงเลยด้วยซ้ำ!
ตั้งแต่ชนะศึกกว่างหนิงมา เป้าหมายของอีนูในตอนนี้คือ "ยึดครองแผ่นดินจีนแทนที่"!
การอพยพในเหลียวตงเช่นนี้ ไม่ใช่การอพยพตามสมัครใจอย่างที่ด่านซาหู่โข่วทางตะวันตกเฉียงเหนือ
การอพยพของพวกเจี้ยนหนูนั้นรีบเร่งอย่างยิ่ง ถูกบังคับอย่างยิ่ง
ไร่นา เรือน เสบียงที่อีนูสัญญาไว้ไม่ได้เป็นจริง สายตาของอีนูต่ำเกินไป มันไม่สามารถปกครองคนจำนวนมากขนาดนี้ได้!
ในต้าจิน แม้แต่คนอย่างฟ่านเหวินเฉิงก็ยังได้เป็นที่ปรึกษาของหวงไท่จี๋
มิใช่ดูถูกฟ่านเหวินเฉิง แต่หากอยู่ต้าหมิง คนเช่นเขาไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะปกครองหนึ่งอำเภอ!