อย่าดูแคลนคนชรา หนึ่งเหรียญทองแดงแลกพลังฝึกปรือหนึ่งปี

ตอนที่ 32 ชายชรากวาดพื้น

7 นาที· 1.6K คำ

ซูมู่เสวี่ย

บุตรสาวเพียงคนเดียวของซูป้านเฉิง เศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองผิงหยาง

วันนี้นางสวมชุดฝึกยุทธ์สีขาวนวล จึงเผยให้เห็นเรือนร่างสูงเพรียวสมส่วน

เนื้อผ้าชั้นดีเป็นประกายเงางามราวแพรไหม

เส้นผมดำขลับถูกรวบขึ้นอย่างเรียบง่ายด้วยปิ่นหยก เผยให้เห็นความสง่างามคล่องแคล่วและองอาจ

แม้อายุเพียงสิบแปดหรือสิบเก้าปี

แต่แววตาของนางกลับสุขุมเฉียบคมผิดธรรมดา ไม่เหลือเค้าความหยิ่งผยองหรือเหลาะแหละอย่างคุณหนูตระกูลมั่งคั่งแม้แต่น้อย

ที่น่าตกตะลึงยิ่งกว่าคือลมปราณบนกายของนาง

แม้จะพยายามเก็บงำอย่างสุดกำลัง

แต่ในสายตาของหลี่ชิงซาน มารเฒ่าผู้บรรลุขั้นสูงเช่นเขา ก็ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจน

ขั้นอั้นจิ้ง!

เด็กสาวอายุไม่ถึงยี่สิบผู้นี้ กลับก้าวเข้าสู่ขั้นอั้นจิ้งแล้ว!

มิน่าเล่า ศิษย์สำนักนอกเหล่านี้จึงเคารพยำเกรงนางถึงเพียงนี้

ในเมืองผิงหยาง ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นอั้นจิ้งที่อายุไม่ถึงยี่สิบปีนั้น นับเป็นอัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่ง

ยิ่งไปกว่านั้น นางยังเป็นบุตรสาวเศรษฐีอันดับหนึ่ง

ทั้งมั่งคั่ง ทั้งมีพรสวรรค์

ได้ยินว่านางได้รับการยกเว้นกฎเป็นกรณีพิเศษ ถูกเหลยเจิ้นเฟิง เจ้าสำนักโรงฝึกยุทธ์เจิ้นหย่วน รับไว้เป็นศิษย์สายตรงแล้ว

อนาคตของนางไร้ขีดจำกัด

ซูมู่เสวี่ยมองตรงไปเบื้องหน้า

วันนี้อารมณ์ของนางไม่สู้ดีนัก

เมื่อคืนจวนสกุลซูถูกขโมยขึ้น

แม้ทองเงินและสมบัติล้ำค่าจะไม่หายไป มีเพียงเนื้อหมูดำตากแห้งสามชิ้นที่ถูกขโมย

แต่ฝีมืออันน่าสะพรึงกลัวที่โจรผู้นั้นแสดงออกมา กลับทำให้คนทั้งจวนสกุลซูอยู่ไม่เป็นสุข อีกทั้งยังทำให้นางนอนไม่หลับไปค่อนคืน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป