เป็นไปได้อย่างไรที่จะมีคนเรียนรู้วิชาฝึกฝนตลอดชีวิตของตนได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน?
ต่อให้มีความเข้าใจสูงส่งเพียงใด ก็ไม่อาจก้าวข้ามกฎแห่งกาลเวลาได้
ผู้อาวุโสมีพลังแข็งแกร่งราวกับไร้เทียมทานจริง ทว่าก็ไม่มีทางฝ่าฝืนหลักการเช่นนี้ได้
เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายเพียงว่างมือ จึงลงมือเล่นแก้เบื่อเท่านั้น
“ไม่มีปัญหา!”
เซียวอู๋จี๋ไม่คิดติดใจอีก
ก็แค่สิ่งไร้ชีวิตที่ถูกทิ้งให้จับฝุ่นอยู่ในคลังสมบัติมาหลายร้อยปีเท่านั้น
ให้ไปแล้วก็ให้ไปเถิด
“ข้าจะให้คนไปยังสำนักงานใหญ่สำนักเสวียนเจี้ยนเดี๋ยวนี้”
“แล้วนำมาให้ผู้อาวุโส!”
หลี่ชิงซานพยักหน้า
เป้าหมายขั้นแรกสำเร็จแล้ว
ต่อจากนี้ต่างหากคือเรื่องสำคัญ
หาเงิน
“อีกเรื่องหนึ่ง”
หลี่ชิงซานมองเซียวอู๋จี๋ แล้วเอ่ยถึงสิ่งที่ต้องการเป็นหัวใจสำคัญ
“นอกจากธนูคันนี้แล้ว”
“ข้ายังต้องการทองเงินจำนวนมาก หรือไม่ก็ตั๋วเงินที่ใช้แลกเปลี่ยนได้”
“ยิ่งมากยิ่งดี”
หลี่ชิงซานสีหน้าไม่เปลี่ยน
“วิชาของข้าเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านี้”
“ยิ่งมีเงินมาก ข้าก็ยิ่งแข็งแกร่ง”
“ยิ่งช่วยพวกเจ้าต่อต้านลัทธิบูชาสวรรค์ได้มากขึ้น!”
เซียวอู๋จี๋ได้ยินแล้ว
ก็ขมวดคิ้ว
คิ้วสีดอกเลาของเขาขมวดเข้าหากันแน่น
ต้องการเงินหรือ?
เขามีชีวิตมาสองร้อยปี
เคยได้ยินเพียงว่าการบำเพ็ญต้องใช้สมุนไพรวิญญาณ
ต้องใช้โอสถชั้นเลิศ
กระทั่งได้ยินมาว่าผู้บำเพ็ญสายมารต้องใช้สตรี
แต่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่าการบำเพ็ญต้องใช้เงิน
นี่ช่างขัดกับหลักการแห่งวิถียุทธ์โดยสิ้นเชิง
ทว่า
เซียวอู๋จี๋ก็คลายใจได้อย่างรวดเร็ว
สิ่งที่เรียกว่าเงิน
แม้จะหมุนเวียนอยู่ในตลาดโลกีย์และเป็นสิ่งสำคัญต่อชีวิตของชาวบ้าน