เงินทองและเคล็ดวิชา ล้วนมีอยู่ที่นั่น
ส่วนการไร้ความแค้นต่อกัน แต่กลับไปเป็นโจรย่องเบา แบบนั้นไม่ค่อยถูกทำนองคลองธรรมนักกระมัง?
หลี่ชิงซานไม่ได้รู้สึกหวั่นไหวมากนัก
ในโลกที่ผู้คนเข่นฆ่ากันเพื่อเอาชีวิตรอด สิ่งสำคัญที่สุดคือการมีชีวิตอยู่และแข็งแกร่งขึ้น ส่วนมโนธรรมกับหน้าตาจะมีค่าสักกี่เหรียญทองแดงกันเชียว?
แต่ของพวกนั้นก็เป็นของดีจริง ๆ
เพียงแต่ไม่มีใครรู้ว่าประมุขโรงฝึกยุทธ์เจิ้นหย่วนมีฝีมือสูงส่งเพียงใด
แม้ตอนนี้ปราณเลือดของเขาจะแกร่งดุจตะกั่ว แต่หากอีกฝ่ายอยู่ในขั้นที่สูงกว่าเล่า?
หากยังไม่รู้ตื้นลึกหนาบางของอีกฝ่าย การลอบเข้าไปโดยพลการย่อมเสี่ยงเกินไป
เส้นทางนี้ใช้ไม่ได้
ถ้าอย่างนั้นเปิดโรงฝึกยุทธ์ รับศิษย์เพื่อหาเงินดีหรือไม่?
นี่นับเป็นหนทางที่มั่นคงอยู่
ด้วยฝีมือของเขาในตอนนี้ ขอเพียงเปิดเผยฐานะยอดฝีมือขั้นหมิงจิ้ง ย่อมมีลูกหลานตระกูลต่าง ๆ ต่อแถวกันมามอบของกำนัลฝากตัวเป็นศิษย์อยู่บ้าง
หาเงินได้อย่างเปิดเผย ทั้งยังมีรายรับต่อเนื่องยาวนาน แถมยังสร้างชื่อให้ผู้คนในเมืองเกรงขามได้อีกด้วย
น่าเสียดาย
เขาเป็นเพียงสามัญชนที่แบกหามสัมภาระอยู่ท่าเรือมานานถึง 47 ปี
จู่ ๆ กลับพลิกผันกลายเป็นยอดฝีมือขั้นหมิงจิ้ง
หากข่าวนี้แพร่ออกไป เมืองผิงหยางย่อมเกิดความปั่นป่วนครั้งใหญ่
ผู้คนที่รู้จักเขาในละแวกสิบลี้แปดหมู่บ้านมีมากเกินไป
ทุกคนรู้จักมักคุ้นกับเขาดี
เหตุใดจู่ ๆ ถึงแข็งแกร่งขึ้นได้? หรือได้รับสมบัติล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่งมา?
ถึงตอนนั้น
ทั้งคนที่ตาร้อน คนที่คอยหยั่งเชิง และคนที่ลอบลงมือ