โล่พลังมรณะที่เซวียเจิ้นภาคภูมิใจนักหนา ว่าสามารถต้านทานการโจมตีจากผู้ฝึกขั้นปราณแท้จริงได้
กลับเปราะบางดุจกระจก เมื่อถูกหัวหมาป่าขนาดพันจั้งพุ่งชน รอยร้าวนับไม่ถ้วนก็พลันแผ่กระจายไปทั่ว
จากนั้น
มันก็แตกสลายเสียงดังสนั่น!
“ไม่—!”
ความโอหังบนใบหน้าของเซวียเจิ้นแข็งค้างลงโดยสิ้นเชิง
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าตนผิดพลาดอย่างมหันต์เพียงใด
คุณภาพเหนือกว่าปริมาณอย่างนั้นหรือ?
นั่นก็เพราะปริมาณยังไม่มากพอต่างหาก!
เมื่อความห่างชั้นของพลังเพิ่มขึ้นเป็นสิบล้านเท่า หรือร้อยล้านเท่า
ไม่ว่าจะเป็นกลเม็ด เคล็ดลับก้นหีบ หรือช่องว่างของขอบเขตใด ๆ ล้วนถูกพลังอันบริสุทธิ์นี้บดขยี้จนแหลกเป็นผุยผง!
หลี่ชิงซานไม่คิดปรานีแม้แต่น้อย
ถอนรากถอนโคน ตัดไฟแต่ต้นลม
ตูม!
หัวหมาป่าขนาดพันจั้งอ้าปากกว้าง เผยเขี้ยวคมกริบดุจแอ่งเลือด ก่อนกลืนเซวียเจิ้นกลางอากาศ พร้อมกับเงาพยัคฆ์ทมิฬสูงห้าจั้งที่อยู่เบื้องหลังลงไปจนหมดสิ้น!
แรงปะทะยิ่งใหญ่เกินบรรยาย!
ปราณแกร่งสีทองสลับแดงก่ำแผ่ซัดไปทั่วทั้งยอดเขาหว่อหู่ ราวกับคลื่นยักษ์
พลังของมันยิ่งใหญ่กว่าฝ่ามือหมาป่าสวรรค์คำรามจันทร์ของเหลยพั่วเทียนนับไม่ถ้วน!
พื้นดินสั่นสะเทือน พื้นหินเขียวแข็งแกร่งพลิกตัวขึ้นลงรุนแรงดุจคลื่นทะเล
ขุนเขาพังทลาย ต้นไม้แหลกสลายเป็นผุยผง
องครักษ์พยัคฆ์ทมิฬทั้งห้าร้อยนายยังไม่ทันได้ส่งเสียงกรีดร้อง ก็ถูกคลื่นกระแทกทำลายล้างซัดจนเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด หมดสติคาที่
ส่วนผู้ที่อยู่ใกล้กว่านั้นสิบกว่าคน ถูกปราณแกร่งแปรสภาพเป็นไอในพริบตา ไม่เหลือแม้แต่ซากศพ
เสียงนี้
แรงสั่นสะเทือนนี้
แผ่กระจายออกไปไกลอย่างรวดเร็ว โดยมีภูเขาหว่อหู่เป็นศูนย์กลาง ราวกับเกิดแผ่นดินไหวขึ้นอย่างฉับพลัน