พื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล ผืนป่าและทุ่งนาสลับสับเปลี่ยนแผ่ขยาย แม่น้ำราวกับริบบิ้นเงินคาดกลาง เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ต้นสนเขียวและต้นสนน้ำเงินตั้งตรงแน่วแน่ สีเขียวขจีจนดูจ้าตา
พื้นที่การเกษตรแห่งนี้กว้างใหญ่กว่าโลกเล็กที่เฉินเจี้ยนเฉียงมีอยู่เดิมเสียอีก
ไม่ใช่ทุ่งนาธรรมดาเหมือนแต่ก่อนแล้ว ไม้ผลขึ้นหนาแน่นเป็นพุ่ม รวงข้าวสาลีสีเหลืองทองต้องสายลมก็พัดไหวเป็นระลอกซ่า ในนาข้าว รวงข้าวงามจนก้มลง เมล็ดข้าวอวบกลมเต่งตึง
ในน้ำนาข้าว ฝูงปลาคาร์ปว่ายไปมาเป็นกลุ่ม หางฟาดน้ำจนเกิดระลอกคลื่นวงเล็กวงน้อย สวยงามยิ่ง
ภาพวาดทุ่งนาอันงดงามอีกภาพหนึ่ง
ริมตลิ่ง ในนาข้าว เป็ดบ้าน เป็ดเทศ ห่านบ้าน ห่านหัวสิงโต ปะปนกันไปทั่ว วิ่งเล่นกันขวักไขว่
บนผิวน้ำยิ่งคึกคัก นับไม่ถ้วนเลย
เฉินเจี้ยนเฉียงนับดูแล้ว สัตว์ที่ต้องรับมือมีอย่างน้อยสี่ชนิด
เขาคิดในใจว่าที่นี่จะมีหัวหน้าเผ่าซ่อนอยู่สี่ตัวหรือเปล่านะ
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่จำนวนเป็ดกับห่านก็ชวนขนลุกแล้ว
เฉินเจี้ยนเฉียงกวาดตามองไป มีถึงสี่สายพันธุ์ แต่ละพันธุ์น่าจะมีประมาณห้าร้อยตัว
สี่สายพันธุ์รวมกันก็สองพันตัวแล้ว
โชคดีที่พื้นที่การเกษตรกว้างขวางพอ สัตว์ประหลาดทั้งสี่สายพันธุ์ต่างยึดพื้นที่ของตัวเอง กระจายตัวออกไปห่างกันพอสมควร
พื้นที่ฟาร์มระดับหนึ่งและระดับสองเมื่อก่อนมีแค่ลำธารเล็ก ๆ แต่ที่นี่กลับเป็นแม่น้ำสายจริง หน้ากว้างตั้งสิบกว่าเมตร
เฉินเจี้ยนเฉียงเห็นเป็ดเทศตัวเล็กคาบปลาตะเพียนขึ้นมาจากน้ำ มันเงยคอกลืนลงไปทั้งตัว
ในแม่น้ำมีปลาเลี้ยงไว้ เรื่องนี้ทำให้เขาพอใจมาก ต่อไปนี้จะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องเนื้อปลาแล้ว
พอให้ผู้ท้าชิงเข้ามาฝึกต่อสู้ไปเรื่อย ๆ เฉินเจี้ยนเฉียงคาดว่าคงได้กินเนื้อเป็ดเนื้อห่านในไม่ช้า
ถึงแม้เป็ดกับห่านทั้งสี่ชนิดนี้จะดูดุดันไม่เบา ขนตั้งชัน ปากเต็มไปด้วยฟันหยัก แต่เฉินเจี้ยนเฉียงไม่ได้ใส่ใจเลย
ถ้าเทียบกันแล้ว ไก่ยังดูน่ากลัวกว่า ที่สำคัญคือปากไก่แหลมคมมาก
ปากเป็ดกับห่านใหญ่ก็จริง แต่หัวมันกลม ดูไม่ค่อยน่าสะพรึง
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยความสามารถในตอนนี้ของตัวเอง เฉินเจี้ยนเฉียงก็ไม่มีอะไรต้องกลัว