ข่าวแจกเนื้อหมูราวกับน้ำมันเดือดหยดหนึ่งกระเด็นลงหม้อน้ำเย็น ทั้งหมู่บ้านพลันแตกตื่นขึ้นมา
ประตูไม้ของทุกบ้านถูกผลักเปิด ผู้คนถูมือพลางพ่นไอขาว ใบหน้าเปี่ยมความตื่นเต้นและความละโมบที่แทบเก็บไว้ไม่อยู่
นั่นคือเนื้อ!
เนื้อมันที่ทั้งปีแทบไม่มีโอกาสได้แตะ!
แม้แต่ลมเหนือที่พัดหวีดหวิวอยู่นอกบ้านก็คล้ายจะเจือกลิ่นเนื้อจาง ๆ มาด้วย
……
ต่างจากทั้งหมู่บ้านที่กำลังคึกคักลุกเป็นไฟ ตรงมุมกระท่อมเก่าโทรมซึ่งตั้งโดดเดี่ยวอยู่ทางตะวันตกของหมู่บ้าน มีเงาร่างดำมืดนั่งยอง ๆ อยู่ในความมืด
ลู่ต้าฉียงซุกหน้าไว้ระหว่างเข่า ดวงตาคู่หนึ่งส่องประกายวาววับราวกับหมาป่าในความมืด
หนาว หนาวจนถึงกระดูก
ความเย็นเยียบจากน้ำแข็งที่ซึมเข้าไปถึงกระดูกยังไม่จางหายไปไหน พอขยับตัว เข่าก็เจ็บแปลบเหมือนถูกเข็มทิ่ม
ทั้งหมดเป็นเพราะไอ้เด็กเหลือขอลู่เจิง!
พอนึกถึงวันที่ตัวเองถูกแช่น้ำเย็นจนเหมือนหมาตาย ลู่ต้าฉียงก็ขบกรามแน่นจนดังกรอด
ในกระเป๋ามีธนบัตรยับยู่ยี่อยู่หลายใบ เป็นเงินเก็บส่วนตัวที่เขาอดออมมาร่วมปี เหงื่อจากฝ่ามือซึมจนชื้นเหนียว
เขาลุกขึ้น ยกขาข้างหนึ่งกะเผลกออกจากบ้านไปอย่างเงียบเชียบราวกับหนูที่ออกหากินยามค่ำคืน
เขาจะไปบ้านจ้าวเถี่ยจู้ นักบัญชีของกองการผลิต แค้นนี้วันนี้ต้องชำระ!
บ้านจ้าวเถี่ยจู้เปิดไฟอยู่
ลู่ต้าฉียงคุ้นทางดี เขาอ้อมไปทางหน้าต่างหลังบ้านแล้วเลียนเสียงแมวร้องสองครั้ง