มือเล็ก ๆ ของซุ่ยซุ่ยอวบป้อม ราวกับท่อนรากบัวอ่อนสีขาวอมชมพู
ทันทีที่เธอยื่นมือไปทางฝูงแมวตัวใหญ่ แมวลายตัวแรกสุดของแถวก็ขยับ
มันตัวใหญ่ที่สุด ลายบนตัวคล้ายเสือตัวน้อย มีกล้ามเนื้อแน่นทั่วร่าง ยามเดินไร้เสียง แต่กลับแผ่แรงกดดันหนักอึ้งออกมา
มันก้าวนำหน้า ท่าทางเชื่องช้าแต่มั่นคง
แมวหุบปากแน่น แก้มป่องขึ้นข้างหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าคาบของหนักอยู่
แววตาของลู่เจิงพลันนิ่งค้าง
เขาเห็นน้ำลายหลายหยดไหลจากมุมปากของแมวลายลงมาตามหนวด เผยว่ามันคาบสิ่งนี้มานานแล้ว แถมยังต้องออกแรงมากด้วย
พนักงานสาวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ตะลึงจนตาค้าง อ้าปากกว้างจนแทบยัดไข่เข้าไปได้ทั้งฟอง ผ่านไปตั้งนานก็ยังหุบปากไม่ลง
ในหัวของเธอว่างเปล่าไปหมด
แมวพวกนี้เลี้ยงไว้ที่หลังร้านอาหาร จะเรียกว่าเลี้ยงก็ไม่ถูกนัก แค่เอาเศษอาหารให้กินแล้วปล่อยให้พวกมันอยู่หรือตายตามยถากรรม
แต่ละตัวดุร้ายจนเชื่องยาก ไม่ต้องพูดถึงลูกค้าเลย แม้แต่พ่อครัวของร้านก็โดนข่วนอยู่บ่อย ๆ
วันนี้เป็นอะไรกันไปหมด?
โดนผีเข้าหรือไง?
แมวลายเดินมาหยุดตรงเท้าของซุ่ยซุ่ย
มันก้มศีรษะใหญ่โตลงอย่างว่าง่าย ท่าทางเชื่องช้า ทั้งยังดูคล้ายมีความนอบน้อมอยู่เล็กน้อย
แล้วมันก็คลายปาก
เสียงตุบดังทึบขึ้นครั้งหนึ่ง
ไม่ใช่เสียงหินกระทบพื้นใสกังวาน แต่เป็นเสียงทุ้มหนักของวัตถุที่ตกลงพื้น ทำเอาหัวใจลู่เจิงกระตุกตามไปด้วย