"เย่อวิ๋นเฟย เจ้าจงออกมาเดี๋ยวนี้!"
ชายชุดเกราะสีแดงปลดปล่อยพลังวิญญาณออกไป ค้นหาเบาะแสของเย่อวิ๋นเฟยทั่วทุกทิศทาง
ทว่าในเวลานี้เย่อวิ๋นเฟยอยู่ในห้วงมิติลึก แล้วเขาจะหาเจอได้อย่างไร
"เราลงมือกับพวกศิษย์สถาบันเทียนเต้าก่อน!"
จู่ ๆ สายตาของอู่คุนก็กวาดมองไปยังยอดเขาที่พวกศิษย์สถาบันเทียนเต้าตั้งอยู่ไม่ไกลนัก พลางส่งเสียงกระซิบไปยังชายชุดเกราะสีแดง
"ถูกต้อง
เราจัดการพวกศิษย์สถาบันเทียนเต้า บีบให้เย่อวิ๋นเฟยออกมา!"
ชายชุดเกราะสีแดงเข้าใจเจตนาของอู่คุนในทันที
ดังนั้น
ฟิ้ว ฟิ้ว!
อู่คุนและชายชุดเกราะสีแดงต่างเร่งเคล็ดวิชาเคลื่อนไหวพร้อมกัน พุ่งเข้าใส่เป้าหมาย
"ผู้อาวุโสหวง รีบพาทุกคนไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!"
แม้ตัวจะอยู่ในห้วงมิติลึก แต่ด้วยพลังวิญญาณ เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสการเคลื่อนไหวของอู่คุนและชายชุดเกราะสีแดงได้อย่างชัดเจน จึงรีบส่งเสียงกระซิบบอกหวงซางในทันที
"ได้"
หวงซางพยักหน้า
จากนั้น หวงซางก็ส่งศิษย์ทั้งหมดเข้าไปในหอเงามายาลวงตาทันที แล้วตนเองก็กลายร่างเป็นเงาภูตพร่าเลือน จมหายลงสู่พื้นดินโดยไร้ร่องรอย
ตู้ม ตู้ม!
อู่คุนและชายชุดเกราะสีแดงดั่งลูกกระสุนปืนใหญ่สองนัด เร็วรี่ปานสายฟ้าแลบ พุ่งถึงยอดเขาที่พวกศิษย์สถาบันเทียนเต้าอยู่เพียงชั่วพริบตา แรงกดดันพลังวิญญาณจากร่างทั้งสองทำให้ยอดเขาทั้งลูกสั่นสะเทือนโคลงเคลง ทรายและหินปลิวว่อน
แต่เมื่ออู่คุนและชายชุดเกราะสีแดงย่างเท้าถึงยอดเขา เหล่าศิษย์กลับหายไปสิ้นแล้ว
"คนเล่า?
หรือว่าศิษย์สถาบันเทียนเต้าทุกคนล้วนชำนาญพลังมิติ และสามารถทะลวงมิติได้กันหมด?"
ชายชุดเกราะสีแดงทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว เอ่ยถาม
"เป็นไปไม่ได้!
เท่าที่ข้ารู้ มีเพียงเย่อวิ๋นเฟยเท่านั้นที่ทะลวงมิติได้