"พวกเจ้าต่างก็มาหาข้ากันหรือ?"
จู่ ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น เย่อวิ๋นเฟยก้าวขึ้นสู่ท้องฟ้าทีละก้าว
ซ่างกวนฮั่นและคนอื่น ๆ จำต้องเดินตามหลังเย่อวิ๋นเฟยอย่างระมัดระวัง
ทันใดนั้น สายตาอันน่าหวาดกลัวจำนวนมากก็จ้องมองมายังเย่อวิ๋นเฟย
"เจ้าก็คือเย่อวิ๋นเฟยหรือ?"
ชายหนุ่มร่างกำยำผู้แบกดาบไว้บนหลังตวาดถามเสียงเข้ม
"ไม่ผิด ข้าคือเย่อวิ๋นเฟย"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
สิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวยี่สิบตนยืนอยู่เหนือท้องฟ้าของป่าอสูรเทียนโส่ว พลังอันน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขต
แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตทั้งยี่สิบตนนี้ เย่อวิ๋นเฟยไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย สีหน้าเรียบเฉยยิ่งนัก
"ไม่เลว อายุยังน้อย ขั้นภูมิเพียงแค่มดปลวก แต่กลับไม่มีความหวาดกลัวต่อพวกเราแม้แต่น้อย
เพียงแค่ทัศนคติเช่นนี้ ก็ไม่ธรรมดาแล้ว"
พระรูปหนึ่งพยักหน้าชื่นชม
สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ต่างก็พยักหน้าเห็นด้วยในใจ
ต้องรู้ว่า ด้วยกำลังของพวกเขาที่ข้ามภพมานี้ เข้าสู่โลกที่ต่ำต้อยระดับนี้ ก็เหมือนเทพเจ้าลงมายังโลก เหยียบย่ำทุกสิ่ง
ผู้ฝึกยุทธ์ทั้งปวงในโลกนี้เมื่อพบพวกเขา ต่างก็หวาดกลัวจนขาสั่น ไม่มีใครกล้าเหมือนเย่อวิ๋นเฟย ที่สงบนิ่งต่อหน้าพวกเขาเช่นนี้
"เจ้าหนู เจ้าไม่กลัวพวกเราจริง ๆ หรือ!"
ชายหนุ่มร่างกำยำผู้แบกดาบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ใบหน้าดุดันราวกับพระโพธิสัตว์โกรธา ตะโกนเสียงดัง
ครืน ๆ ๆ ...
พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวราวกับแม่น้ำสวรรค์เอ่อล้น พุ่งชนใส่เย่อวิ๋นเฟย
ร่างของเย่อวิ๋นเฟยสั่นไหวเล็กน้อย ไม่ได้รับผลกระทบมากนัก