ธงผืนใหญ่สะบัดพริ้ว เย่อวิ๋นเฟยและพรรคพวกเดินกร่างอย่างเปิดเผย มุ่งหน้าสู่เขตเทือกเขาลึกลับ
ขณะนี้ ยังมีผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมากมุ่งหน้าไปยังเขตเทือกเขาลึกลับเช่นกัน
ไม่นานนัก กลุ่มของเย่อวิ๋นเฟยก็ถูกพบเห็น
“ดูนั่น!
ธงนั่นเขียนอักษรสี่ตัวใหญ่ สถาบันเทียนเต้า!”
“หรือว่า พวกเขาล้วนเป็นศิษย์สถาบันเทียนเต้า?
ก็กล้าเกินไปแล้ว!
ถึงอาจหาญโอ้อวดเพียงนี้ ไม่รู้หรือว่าตัวเองถูกประกาศค่าหัวอยู่?”
“น่าประหลาด ข้าได้ยินว่าไม่กี่วันมานี้ ศิษย์ของสถาบันเทียนเต้าจำนวนมากถูกไล่ล่าจนต้องหนีตายกันโกลาหล
เหตุใดจู่ ๆ กลับยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้?”
…
มีผู้ฝึกยุทธ์จำนวนมาก ต่างมองกลุ่มของเย่อวิ๋นเฟยด้วยแววตาเคลือบแคลง วิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด
“ได้ยินว่า เผ่าบู๊ให้รางวัลนำจับศิษย์พวกนี้ของสถาบันเทียนเต้าไว้สูงยิ่ง
หากสามารถสังหารคนเหล่านี้ทั้งหมด นำศีรษะไปรับรางวัลจากศิษย์เผ่าบู๊ คาดว่าคงรวยเละ”
“พวกเขามีแค่ยี่สิบกว่าคน และคนที่แข็งแกร่งที่สุดก็เพียงขั้นวิญญาณปฐมขั้นปลาย ความสามารถระดับนี้ รับมือพวกเขาไม่ยากเลย!”
ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีผู้ฝึกยุทธ์ไม่น้อยจับตากลุ่มของเย่อวิ๋นเฟย พร้อมสายตามุ่งร้ายจ้องมองมา
“ลงมือ!”
ในที่สุด ก็มีคนเคลื่อนไหว
“หยุดก่อน!
พวกเจ้าคือศิษย์ของสถาบันเทียนเต้าใช่หรือไม่”
บุรุษร่างกำยำดุจหมีหลังเสือผู้นำคนยี่สิบกว่าคนทะยานเข้าไปขวางด้านหน้า ปิดทางกลุ่มของเย่อวิ๋นเฟย