เมื่อกล่าวจบ เย่อวิ๋นเฟยก็นำฝูงมังกรธรณีจำนวนมากรุกเข้าโจมตีเทพแท้องค์นั้นทันใด สองกำปั้นเหวี่ยงสลับกันรวดเร็วปานสายฟ้า ทุกหมัดล้วนใช้ทั้งหมัดทลายภพและหมัดเทพมหานิรัติ พลังกายสยองขวัญไหลบ่าออกมาไม่หยุด จนดันเทพแท้องค์นั้นถอยหลังไปทีละก้าว
ระหว่างการต่อสู้ มังกรธรณีรอบด้าน ตลอดจนพลังปฐพีและกฎแห่งดินทั้งหมดของโลกใต้พื้นพิภพ ต่างรวมกันเป็นพลังยิ่งใหญ่ ซัดสวนเข้าใส่เทพแท้องค์นั้นอย่างกองทัพมหาศาล
ท่ามกลางสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พลังรบของเทพแท้องค์นี้เหลืออยู่ไม่ถึงห้าหกส่วนสิบ ย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเย่อวิ๋นเฟย ทนรับได้เพียงไม่กี่เพลงก็ถูกหมัดหนึ่งของเย่อวิ๋นเฟยกระเด็นออกไป
"เจ้ายังอยู่ข้างบนทำอะไร เร่งลงมาช่วยข้าเดี๋ยวนี้ พลังของเด็กน้อยผู้นี้น่าสะพรึงเกินคาด!"
ณ บัดนี้เทพแท้องค์นี้หวาดกลัวจนสุดหัวใจ ชักเสียใจที่มาเจาะลงใต้พื้นดิน ตอนนี้เขาก็รับรู้ได้แล้วว่าในโลกใต้พื้นพิภพนี้ เย่อวิ๋นเฟยมีความรู้สึกราวปลาที่ได้กลับคืนสู่สายน้ำ ส่วนเขากลับถูกจำกัดทุกด้าน ไม่อาจปลดปล่อยพลังรบที่แท้จริงออกมาได้
"บัดนี้จึงมาขอร้องให้ช่วย ก็สายเกินไปแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเสียงดังกึกก้อง
ท่ามกลางสภาพเช่นนี้ เย่อวิ๋นเฟยยิ่งสู้ยิ่งกล้า ร่างพรวดพราด พุ่งเข้าหน้าเทพแท้องค์นั้น ใช้คัมภีร์วิทยายุทธ์นานาชนิด แล้วเหวี่ยงสองกำปั้น อีกครั้งทำให้ร่างของเทพแท้ระเบิดกระจาย เทพแท้องค์นั้นถูกตีจนกรีดร้องไม่หยุด ในเวลาอันสั้นแทบไม่มีแรงตอบโต้เลย
"เด็กน้อย เจ้าจงจำไว้ บางวันข้าจะต้องแก้แค้นวันนี้ให้จงได้"
เทพแท้องค์นี้ไม่เหลือความกล้าต่อสู้แล้วแม้แต่นิดเดียว หันตัวคิดหนีออกจากโลกใต้พื้นพิภพ แต่เย่อวิ๋นเฟยจะยอมให้หนีได้อย่างไร กระทืบเท้าลงหนึ่งครั้ง ค่ายกลปฐพีขนาดใหญ่ผุดขึ้นต่อเนื่องเป็นวง ๆ ล้อมกรอบเทพแท้องค์นั้นไว้จนสนิท
มังกรธรณีสิบสีนำฝูงหลอมรวมเข้าไปในค่ายกลปฐพีเหล่านั้น ทันใดนั้นเทพแท้องค์นั้นก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าเดิม
เย่อวิ๋นเฟยพุ่งเข้าไปหมัดต่อหมัดราวสิบกว่าหมัด ทำให้ร่างของเทพแท้องค์นี้ระเบิดกระจายถึงหลายครั้งติดกัน พร้อมกับนำวิชาดาราพลังวิญญาณออกมาใช้ หลอมรวมกลืนกินวิญญาณของเทพแท้องค์นี้