"เจ้าแห่งคุก ข้าน้อยจะออกไปสืบหาทันที คดีนี้จำเป็นต้องไขให้กระจ่างจริง ๆ เบื้องหลังดูเหมือนจะมีผู้เชี่ยวชาญขั้นสูงลงมือล่าสังหารเทพแท้แห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ของพวกเรา ความเรื่องเช่นนี้ไม่อนุญาตให้เกิดขึ้นซ้ำอีก"
ณ ขณะนั้น จากมุมมืดหนึ่งภายในวัง มีชายชราผมขาวร่างค่อนข้างโกงเดินออกมา ท่าทางของเขาเดินช้า แต่ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเป็นครั้งคราวจะพุ่งประกายสายตาสยองขวัญน่าเกรงขาม สามารถฟันผ่าห้วงว่างเบื้องหน้าออกเป็นสองท่อนได้ในพริบตา ทิ้งรอยแยกห้วงว่างดำสนิทไว้สองทาง
"เนื่องจากพ่อมดชราจะออกไปสืบสวนก็ย่อมเป็นการดีที่สุด เมื่อไขคดีได้ตัวการแท้จริงแล้ว ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องถึงอำนาจใด ต้องคิดบัญชีกันให้ชัดเจน คนแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ของเราไม่ใช่ของที่ฆ่าได้ง่าย ๆ"
ร่างหนึ่งที่นั่งบนที่นั่งสูงกลางวังเอ่ยขึ้นช้า ๆ
ทุกคนในวังต่างจ้องมองร่างนั้นด้วยแววตาเกรงขาม เพราะทุกคนล้วนเข้าใจดีว่า นี่คือหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญชั้นนำไม่กี่คนแห่งห้วงว่างเปล่าที่ 6 และยังเป็นประมุขสูงสุดแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ของห้วงว่างเปล่าที่ 6
แต่ร่างนี้ส่วนใหญ่ไม่ใช่ร่างจริง หากแต่เป็นเพียงร่างแยกร่างหนึ่งเท่านั้น แรงกดดันพลังงานที่ปล่อยออกจากเพียงร่างแยกก็น่าสะพรึงเช่นนี้ ร่างจริงย่อมน่ากลัวยิ่งกว่า
"พวกเจ้าไม่กี่คนตามพ่อมดชราไปด้วยเถอะ"
เจ้าแห่งคุกกล่าวกับเทพแท้ไม่กี่คนภายในวัง
"รับบัญชา!"
เทพแท้เหล่านั้นรีบก้มกราบลง จากนั้นเดินไปยืนข้างพ่อมดชรา ชายชราจึงหันตัวเดินออกนอกวัง ท่วงท่าของเขาดูไม่เร่งรีบ แต่ที่จริงเร็วถึงขีดสุด ก้าวย่อมสั้นลงระยะห้วงว่างทุกครั้ง
"พ่อมดชราทรงพลังซ่อนเร้นลึกลับจริง ๆ ช่วงหลายปีที่ผ่านมาข้าไม่เคยเห็นเขาลงมือเลย แต่ทุกท่วงท่าของเขากลับหลอมรวมเข้ากับห้วงว่างโดยรอบอย่างเป็นธรรมชาติ ให้ความรู้สึกลี้ลับลึกล้ำอย่างไร้ที่ติ ด้วยญาณรับรู้ของข้าในปัจจุบัน กลับสำรวจไม่ออกว่าพลังที่แท้จริงของพ่อมดชราอยู่ตรงไหน"
เทพแท้ไม่กี่คนที่ตามหลังพ่อมดชรามองแผ่นหลังของเขา ต่างพรึงเพรียวในใจ ใช้เสียงสื่อจิตซุบซิบกัน