"อะไรกัน
เขากลับพูดได้งั้นหรือ?
เย่อวิ๋นเฟยต้องตกใจไม่น้อย
"เป็นไปได้อย่างไร เจ้าหมอนี่เหมือนจะมีสติสัมปชัญญะ?
หรือว่ามันมีชีวิต?
ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดจากสายฟ้าเสียหน่อย?
ผู้อาวุโสฮุ่นได้ยินเจ้าวัยรุ่นชุดขาวเอ่ยวาจาก็อดประหลาดใจมิได้
"ท่าน เกรงว่าท่านมิได้เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดในบึงอสูรธาตุแห่งความโกลาหลนี้กระมัง?
เย่อวิ๋นเฟยจ้องมองเจ้าวัยรุ่นชุดขาวแล้วเอ่ยถามตรงๆ
"ข้าชื่อเล่ยเจี๋ย มิได้ถือกำเนิดในบึงสายฟ้าแห่งนี้ ข้ามาที่นี่เพื่อฝึกฝน
เจ้าวัยรุ่นชุดขาวเอ่ยตอบ สีหน้าของเขาเย็นชา น้ำเสียงก็เย็นยะเยือก ราวกับไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ
"เป็นเช่นนี้เอง ข้ายังคิดว่าเจ้าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถือกำเนิดในบึงอสูรธาตุแห่งความโกลาหลนี้เสียอีก
ที่แท้เจ้าก็เหมือนข้า มาที่นี่เพื่อฝึกฝน
คราที่แล้วที่ข้ามาฝึกที่นี่ ก็เห็นเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว
เย่อวิ๋นเฟยฟังคำของเจ้าวัยรุ่นแล้วเอ่ยด้วยความเข้าใจ
"เจ้าหมอนี่เป็นตัวประหลาดอะไรกัน คราที่แล้วข้าเห็นมันยืนอยู่กลางสระสายฟ้าแห่งความโกลาหลนี้ มาถึงตอนนี้มันก็ยังอยู่ที่นี่ และข้าก็ไม่เห็นมีป่าสายฟ้าใดๆ โจมตีมัน เจ้าหนู ข้ารู้สึกว่าความสามารถในการควบคุมพลังงานและกฎของสายฟ้าของมันเหนือกว่าเจ้าอีก
ผู้อาวุโสฮุ่นอดกระซิบบอกเย่อวิ๋นเฟยในใจไม่ได้
"ใช่แล้ว คราที่แล้วมันก็ฝึกอยู่กลางบึงสายฟ้าแห่งนี้แล้ว ดูท่ามันจะอยู่ที่นี่ตลอด พลังสายฟ้าตรงตำแหน่งนี้ดุเดือดที่สุด มันอยู่ที่นี่นานขนาดนี้กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย แสดงว่ามันเก่งกาจจริงๆ
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้าเห็นด้วย
"ข้าถือกำเนิดในบึงอสูรธาตุแห่งความโกลาหลจริงๆ แต่ไม่ใช่บึงแห่งนี้ ข้าถือกำเนิดในบึงอสูรธาตุแห่งความโกลาหลอีกแห่งหนึ่ง ซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่ไกลลิบ