ครั้งก่อนที่เย่อวิ๋นเฟยอยู่ในบึงสายฟ้าโกลาหลแห่งนี้ เขาได้ฝึกวิชาร่างกายเทพสายฟ้ามาถึงขั้นที่สี่ บัดนี้เขากำลังจะพุ่งทะยานสู่ขั้นที่ห้า
"เพื่อจะย่นระยะเวลาในการฝึก ข้าไกล้เข้าสู่ศูนย์กลางของบึงสายฟ้าให้มากที่สุดก็แล้วกัน"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็กัดฟันเดินตรงไปยังใจกลางของบึงสายฟ้าโกลาหล
ครืน...
ราวกับว่าบึงสายฟ้าโกลาหลแห่งนี้ถูกยั่วยุ มันเริ่มปั่นป่วนอาละวาด พวยพุ่งสายฟ้ายักษ์เป็นมังกรจำนวนมาก ราวกับมีชีวิต คำรามคำรนพุ่งเข้าหาเย่อวิ๋นเฟยเพื่อสังหาร
คำราม...
ยังไม่ทันที่เย่อวิ๋นเฟยจะตั้งตัว เหลยเจ๋อที่อยู่ข้างกายก็คำรามพุ่งขึ้นไป ปะทะสังหารกับมังกรสายฟ้าเหล่านั้นอย่างดุเดือด
คำราม...
แต่ทว่า กลับมีมังกรสายฟ้าปรากฏตัวเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งเย่อวิ๋นเฟยเข้าใกล้ใจกลางบึงสายฟ้ามากเท่าใด การโจมตีของมังกรสายฟ้าเหล่านั้นก็ยิ่งดุร้ายมากขึ้นเท่านั้น
"ช่างโหดร้ายเสียจริง!"
เย่อวิ๋นเฟยจนใจ จำต้องต่อสู้กับมังกรสายฟ้าเหล่านั้น
"ดูท่าจะต้องสู้กับเหล่าสิ่งมีชีวิตสายฟ้าเหล่านี้ไปพร้อมกับฝึกวิชาร่างกายเทพสายฟ้าไปด้วยแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้มขื่น
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจดี ยิ่งเข้าใกล้ศูนย์กลางของบึงสายฟ้าโกลาหลนี้มากเท่าใด จำนวนสิ่งมีชีวิตสายฟ้าก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
แต่หากต้องการเร่งความเร็วในการฝึก ก็จำเป็นต้องเข้าใกล้ศูนย์กลางของบึงสายฟ้าโกลาหลนี้ให้มากที่สุด จึงจะสามารถดูดซับพลังสายฟ้าได้มากขึ้น
จากนั้นเย่อวิ๋นเฟยก็พยายามสู้กับมังกรสายฟ้าเหล่านั้นไปพร้อมกับฝึกวิชาร่างกายเทพสายฟ้าไปด้วย
ในบึงสายฟ้าแห่งนี้ สายฟ้าจำนวนมหาศาลตกลงมาบนร่างของเย่อวิ๋นเฟยอยู่ตลอดเวลา แต่นี่คือสิ่งที่เขาต้องการ