“บัดซบ เย่อวิ๋นเฟยถึงกับควบคุมเผ่าวิญญาณไว้ได้มากมายขนาดนี้
ตกลงเผ่าวิญญาณเกิดอะไรขึ้น เหตุใดคนเผ่าวิญญาณมากมายถึงกลายเป็นทาสของเย่อวิ๋นเฟย?”
เมื่อเหล่าผู้นำระดับสูงของพันธมิตรฝ่ายผู้พิทักษ์เห็นเย่อวิ๋นเฟยปล่อยกองกำลังเผ่าวิญญาณออกมามากมาย ต่างก็ทั้งตกใจและเดือดดาล
“คุณชายเย่อถึงกับพาคนเผ่าวิญญาณมาได้มากมายเพียงนี้!”
เหล่าผู้นำระดับสูงของฝ่ายพันธมิตรสำนักฮุนหยวนต่างพากันทั้งตกใจและยินดี
เดิมทีฝ่ายพันธมิตรสำนักฮุนหยวนก็มีกำลังเหนือกว่าอยู่แล้ว บัดนี้ยังมีกองกำลังเผ่าวิญญาณเข้าร่วมมากมาย โอกาสชนะยิ่งเพิ่มขึ้นไปอีก
“ฮ่า ๆ ๆ…
คุณชายเย่อ ศึกครั้งนี้แทบไม่มีอะไรให้ลุ้นแล้ว”
ผู้อาวุโสเก่าหัวเราะเสียงดัง
“เป็นเช่นนั้นจริง เว้นแต่จะเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น มิฉะนั้นศึกครั้งนี้พันธมิตรสำนักฮุนหยวนต้องชนะอย่างแน่นอน!”
ผู้อาวุโสพานกล่าวเสียงดังเช่นกัน
“จะมีเหตุไม่คาดฝันอะไรเกิดขึ้นได้อีก? ตอนนี้กองทัพฝ่ายเรามีจำนวนอย่างน้อยสองถึงสามเท่าของพวกมัน อีกทั้งยังมีคนเผ่าวิญญาณมากมายอยู่ที่นี่ ต่อไปย่อมมีคนจากฝ่ายผู้พิทักษ์แปรพักตร์มาเข้าร่วมฝ่ายเรามากขึ้นแน่นอน
ตอนนี้เราก็แค่จัดการเทพเปิดฟ้าของพันธมิตรฝ่ายผู้พิทักษ์ ฆ่าพวกเทพเปิดฟ้าเหล่านั้นเสีย ศึกนี้ก็เป็นอันสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์”
ผู้อาวุโสเก่ากล่าว
“ไม่ เหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ”
ผู้อาวุโสพานส่ายหน้า
“หมายความว่าอย่างไร?”
ผู้อาวุโสเก่าชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสพาน
“ยกตัวอย่างเช่น ข้าก็คือหนึ่งในเหตุไม่คาดฝัน”
ผู้อาวุโสพานยืนอยู่ข้างผู้อาวุโสเก่า พลันเผยรอยยิ้มเย็นเยียบ ก่อนจะฟาดฝ่ามือใส่ศีรษะของผู้อาวุโสเก่าโดยตรง
เหตุพลิกผันนี้เกิดขึ้นอย่างกะทันหันยิ่ง คนรอบข้างรวมถึงผู้อาวุโสเก่าล้วนคาดไม่ถึงว่าผู้อาวุโสพานจะลงมือฉับพลัน เพราะในสายตาของทุกคน ผู้อาวุโสพานคือหนึ่งในผู้นำระดับสูงคนสำคัญที่สุดของพันธมิตรสำนักฮุนหยวน