“รออีกสักครู่ เขายังไม่ได้เข้าเขตของภูตจักรวาลและค่ายกลปฐพี การลงมือตอนนี้ยังไม่ใช่จังหวะที่ดีที่สุด”
เย่อวิ๋นเฟยมองดูเทพเปิดฟ้าผู้นั้นในม่านหาวะไกลออกไป แล้วตอบไป
“ตัวนี้แม้จะบาดเจ็บสาหัสแล้ว แต่ญาณสำรวจแรงกล้าเหลือเกิน ถึงกับตรวจจับพวกเราได้เร็วเช่นนี้”
หนอนไหมมังกรเขาทองกล่าว
ชั่วขณะนั้นเอง เทพเปิดฟ้าแห่งมหาอันธพาลดินแดนมืดที่อยู่ไกลออกไปก็คำรามโกรธออกมา ถอยหลังไปสิบกว่าก้าวติดต่อกัน ใบหน้าแสดงความตกใจโกรธเกรี้ยวสุดขีด แล้วทันทีก็เหวี่ยงฝ่าเป่าหนึ่งชิ้นพุ่งไปทิศหนึ่ง
เสียงร้องคำรามดังกึกก้อง ม่านหาวะทิศนั้นถูกทุบจนแตกร้าว ทันทีก็ปรากฏหลุมดำมืดขนาดมโหฬารขึ้น
“เรื่องอะไรกัน
นายท่าน ดูเหมือนเขาไม่ได้โจมตีพวกเรา”
หูเมี่ยวเห็นท่าทางของเทพเปิดฟ้าแห่งมหาอันธพาลดินแดนมืด จึงแปลกใจขึ้นมา
คำรามร้องดังระงมต่อเนื่อง…
เวลานี้ เทพเปิดฟ้าแห่งมหาปรโลกปล่อยฝ่าเป่าออกไปทีละชิ้นไม่หยุดหย่อน ทุบพื้นที่รอบกายเขาจนแตกเป็นรอยแยกมิติสีดำมืดเป็นแนว ๆ
“แท้จริงที่เขาเพิ่งตรวจจับได้ไม่ใช่พวกเรา หรือว่าจะมีผู้แข็งแกร่งอื่นแอบซ่อนอยู่แถบนี้ ตั้งใจรับมือตัวแห่งมหาอันธพาลดินแดนมืดนั่น?”
หนอนไหมมังกรเขาทองกล่าว
เวลานี้ เทพเปิดฟ้าแห่งมหาอันธพาลดินแดนมืดยังคงโจมตีพื้นที่รอบกายไม่หยุด คำรามโกรธออกมาตลอด แสดงความโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง
“เจ้าช่างเป็นพวกฮวนเผ่า!
มหาอันธพาลดินแดนมืดของพวกเราไม่มีความแค้นเคืองอันใดกับพวกเจ้าฮวนเผ่า ทำไมถึงบังอาจลงมือกับเปิ่นเทพเสียฉะนี้ เจ้าทำเช่นนี้ไม่กลัวจุดชนวนสงครามระหว่างมหาอันธพาลดินแดนมืดของพวกเรากับพวกเจ้าฮวนเผ่าหรือ!”
เทพเปิดฟ้าแห่งมหาอันธพาลดินแดนมืดผู้นั้นทันทีก็ตะโกนโกรธขึ้น
“อะไรนะ มีผู้แข็งแกร่งตระกูลฮวนกำลังลงมือ?”
เย่อวิ๋นเฟยได้ฟังดังนั้นจึงตกใจ
เมื่อครู่นี้เอง เย่อวิ๋นเฟยใช้พลังวิญญาณและพลังจิตสำรวจมาตลอด แต่ยังตรวจไม่พบว่าใครคือผู้ลอบโจมตีเทพเปิดฟ้าแห่งมหาอันธพาลดินแดนมืดนั้น บัดนี้ได้ฟังถ้อยคำของเขา จึงตกใจเป็นที่สุด