ครืน ๆ ๆ……
พลังของยาเม็ดที่ป่าร้ายถึงขีดสุดกลิ้งก้องพล่านอยู่ในร่างของเขา ราวกับภูเขาไฟนับหมื่นปีที่ปะทุขึ้นในพริบตา
จากนั้น เทพเปิดฟ้าแห่งมหาปรโลกผู้นี้ก็แดงฉานทั้งจากภายในสู่ภายนอก ราวกับถูกชโลมด้วยหมึกสีแดง แถมยังแผ่รัศมีแดงสูงส่งครรลองฟ้า ปล่อยสำแดงอำนาจที่ดุดันถึงขีดสุด
ต่อมา เทพเปิดฟ้าแห่งมหาอินทางใหญ่กลายเป็นรัศมีแดงเส้นหนึ่ง ทะลุมิติในพริบตา พุ่งเข้าหาผู้นั้นแห่งเผ่าวิญญาณ
"เจ้าตั้งใจจะทำอะไร!"
ผู้นั้นแห่งเผ่าวิญญาณตกตะลึงหน้าซีดเผือด
"ยาเม็ดชนิดนี้ ข้าได้มาจากแดนลับแห่งหนึ่งในยุคโบราณที่ถูกทอดทิ้งไปนานแล้ว มันถูกสร้างขึ้นโดยเฉพาะเพื่อตายพร้อมศัตรู เมื่อกลืนลงไปแล้ว พลังภายในร่างจะพุ่งทะยานขึ้นไม่ต่ำกว่าสิบเท่าในพริบตา จากนั้นก็จะระเบิด เมื่อระเบิดขึ้นจะทำลายทุกสรรพสิ่งราบเป็นหน้ากลองรอบด้าน
เจ้าไม่ใช่อยากชิงวิญญาณและร่างกายของข้าหรือ?
บัดนี้ข้าจะมอบให้เจ้าเองตรง ๆ เจ้ากล้ารับหรือไม่?"
เทพเปิดฟ้าแห่งมหาอินทางใหญ่นั้นเอ่ยแล้วก็หัวเราะระงมอย่างเจ็บแค้น
"ยาเม็ดที่ใช้ตายพร้อมศัตรูโดยเฉพาะแบบนี้ มันมีจริงหรือ!"
เมื่อฟังถ้อยคำของเทพเปิดฟ้าแห่งมหาปรโลก หนอนไหมมังกรเขาทองตกใจเอ่ยขึ้น
ผู้แห่งเผ่าวิญญาณรับรู้ถึงพลังป่าร้ายที่แผ่ออกจากร่างของเทพเปิดฟ้าแห่งมหาอินทางใหญ่ในยามนี้ ทั้งตกตะลึงทั้งโกรธเกรี้ยว เริ่มถอยร่อนอย่างเร่งรีบ
แต่เขาก็พบโดยเร็วว่ามิติที่ตนอยู่ถูกผนึกกักไว้โดยฝืนบังคับ
ในยามนี้ ไอกลิ่นที่แผ่ออกจากร่างของเทพเปิดฟ้าแห่งมหาปรโลกช่างน่าสะพรึงกลัวและดุร้ายป่าเถื่อนยิ่งนัก ปราบปรามได้ทุกสรรพสิ่ง ผนึกกักได้ทุกแห่งหน
"สาปแช่ง!"
ผู้แห่งเผ่าวิญญาณตกตะลึงโกรธเกรี้ยว ทันทีที่นั้นเขาก็หยิบฝ่าเป่าทั้งปวงออกมาปลุกฤทธิ์ทั้งหมดกั้นเอาไว้เบื้องหน้า ขณะเดียวกันก็เบียดเบียนพลังทั้งหมดพยายามถอยหนี
ค่ายกลวิญญาณโดยรอบก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเขา ถล่มปราบเข้าใส่เทพเปิดฟ้าแห่งมหาปรโลกไม่หยุดหย่อน แต่ก็ไร้ประโยชน์ พลังและสำแดงอำนาจของเทพเปิดฟ้าแห่งมหาปรโลกในยามนี้ยังคงพุ่งทะยานขึ้นต่อเนื่อง น่าขนลุกยิ่งนัก
"เจ้าไม่ต้องเหนื่อยยุ่งอีกต่อไปแล้ว วันนี้เจ้ากับข้าต้องจบกันทั้งคู่"