“เย่อวิ๋นเฟย ข้าสังเกตเห็นว่าเจ้าฝึกฝนวิชากระบี่ที่มีพลังมหาศาล ขอเจ้าแสดงให้พวกเราดูสักหน่อยได้หรือไม่”
พระสงฆ์อ้วนเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“ได้พ่ะย่ะค่ะ
ถ้าอย่างนั้น ข้าจะแสดงให้สองท่านผู้อาวุโสได้ชมเดี๋ยวนี้”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
ฉัวะ!
เย่อวิ๋นเฟยตวัดฝ่ามือฟันออกเป็นแสงคมกระบี่เส้นหนึ่ง ฉีกผ่าอวกาศเบื้องหน้าออกในชั่วพริบตา เกิดเป็นรอยแยกมิติสีดำมืดทอดยาวออกไปไกลอย่างรวดเร็ว
ดั่งกับผืนน้ำนิ่งที่ถูกขีดเขียนเป็นรอยยาวเหยียด
“ไม่เลว!”
ผู้เฒ่าและพระสงฆ์อ้วนต่างอดไม่ได้ที่จะชมพร้อมกัน
“วิชากระบี่นี้มิใช่ของกาลเวลาและมิติแห่งดินแดนของพวกเรา
เย่อวิ๋นเฟย เจ้าคงได้วิชากระบี่นี้มาจากสุสานกระบี่กระมัง”
ผู้เฒ่าถามขึ้น
“ใช่แล้ว
วิชากระบี่นี้ข้าได้มาจากสุสานกระบี่จริง ๆ”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้ารับ
ยามนั้นในสุสานกระบี่ ชายหนุ่มชุดเขียวผู้นั้นเคยบอกกับเย่อวิ๋นเฟยด้วยตนเองว่า มหาวิธีหมื่นกระบี่รวมเป็นหนึ่งนั้นแท้จริงมาจากต่างกาลเวลาและมิติ มิได้เป็นของกาลเวลาและมิติแห่งสามพันโลกใหญ่เล็กแต่อย่างใด
“อืม ไม่เลวนัก
เย่อวิ๋นเฟย เจ้าสามารถได้วิชากระบี่นี้มา นับว่าโชคชะตาของเจ้าไม่เลว
โชคชะตาก็เป็นส่วนหนึ่งของกำลังเช่นกัน”
พระสงฆ์อ้วนพยักหน้าชม
“เย่อวิ๋นเฟย วิชากระบี่นี้มีศักยภาพมหาศาล หากเจ้าสามารถฝึกฝนวิชากระบี่นี้จนถึงขอบเขตอันลึกซึ้ง จะสามารถปลดปล่อยพลังที่น่าสะพรึงกลัวออกมาได้
อย่าประมาท รีบเร่งฝึกฝนอย่างหนักหน่วงเถอะ”
ผู้เฒ่ากล่าวขึ้น
“ผู้อาวุโสวางใจได้ ข้าจะฝึกฝนอย่างหนักแน่นอน”
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจดีว่าผู้เฒ่าพูดถูก มหาวิธีหมื่นกระบี่รวมเป็นหนึ่งนี้มีศักยภาพมหาศาลยิ่งนัก