"ไปเดี๋ยวนี้!"
ฆ่าคนเสร็จ เย่อวิ๋นเฟยไม่รั้งอยู่แม้แต่น้อย รีบกระตุ้นป้ายเคลื่อนย้ายมิติ ทำการลำเลียงระยะไกลทันที วินาทีถัดมาก็ปรากฏตัวขึ้นในโลกหนึ่ง
จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็กระตุ้นป้ายเคลื่อนย้ายมิติอีกหลายครั้ง ลำเลียงระยะไกลไม่หยุด ปรากฏตัวขึ้นในโลกที่แตกต่างกันไปทีละแห่ง
เย่อวิ๋นเฟยรู้ดีว่า ในสำนักหยินหยางต้องมีผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนอยู่แน่นอน
และเขายังไม่รู้ว่าผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนนั้นแข็งแกร่งขนาดไหน จะสามารถใช้ร่องรอยเล็ก ๆ น้อย ๆ บางอย่างทำนายได้หรือไม่ว่าคนที่สังหารพวกสำนักหยินหยางคือตนเอง
สิ่งที่เย่อวิ๋นเฟยทำได้ในตอนนี้คือพยายามปกปิดร่องรอยของตัวเองให้มากที่สุด
การลำเลียงระยะไกลไม่หยุดก็เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายทำนายเส้นทางของตนได้ง่าย ๆ
เย่อวิ๋นเฟยลำเลียงระยะไกลติดต่อกันกว่าสิบครั้ง ผ่านโลกที่แตกต่างกันกว่าสิบแห่ง
สุดท้าย เขาหาโลกที่ค่อนข้างห่างไกลแห่งหนึ่ง เข้าไปซ่อนตัวอยู่
"สายมืด โลกหลัก ผู้แข็งแกร่งขั้นเซียน..."
เย่อวิ๋นเฟยเข้าไปในหอเงามายา นึกถึงสถานการณ์ของสามพันโลกใหญ่เล็กในตอนนี้ ถึงกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
สามพันโลกใหญ่เล็กในตอนนี้เริ่มเข้าสู่ยุคแห่งความโกลาหลอย่างชัดเจนแล้ว
คนของสายมืดเริ่มก่อกวนไปทั่วสามพันโลกใหญ่เล็กมานานแล้ว เหล่าสิ่งมีชีวิตแข็งแกร่งในโลกหลักก็เริ่มออกมาเดินไปมาทั่วสามพันโลกใหญ่เล็ก ใช้อำนาจบังคับข่มเหงผู้อ่อนแอ สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง
กระทั่งเริ่มมีผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนปรากฏตัวในห้วงเวิ้งว้างของสามพันโลกใหญ่เล็กเป็นครั้งคราวแล้ว!
"พละกำลังของข้ายังไม่พอจริง ๆ ไม่สามารถรับมือกับยุคโกลาหลที่มาถึงนี้ได้เลย